Re: Tweede kind (voor Alexandra en Merel)
From: Cecile (anonymous@obgyn.net)
Sun Jun 8 14:49:18 2008
At Fri, 6 Jun 2008, Missy wrote:
>Hallo,
>
>Ik lees toevallig jullie berichtjes. Ik ben net 35 jaar geworden. Op mijn dertigste is mijn eerste dochter geboren.
>Alles is heel goed gegaan tot nu toe. Ik had wel tijd nodig om te wennnen aan het leven met een kind.
>Mijn dochter eist veel aandacht op. Ik heb toen lang getwijfeld of we nog voor een tweede kindje zouden gaan.
>Nu voel ik al meer dan een jaar dat ik echt klaar ben voor een tweede kind.
>Maar mijn man wil eigenlijk geen tweede kind meer. Hij is al 43 geworden en vind dit niet verantwoord en ook te zwaar worden voor hem.
>We hebben hier al over gepraat maar ik geef hem hierdoor een schuldgevoel.
>Het blijft mij maar bezig houden vooral nu mijn klok écht aan het tikken is.
>Bovendien kan het misschien weer een jaar duren eer ik zwanger ben.
>Het laat mij ook niet los. Moet ik nu tevreden zijn met één kind is dat wel goed één kind hebben.
>Doe ik haar tekort als ze altijd alleen zal blijven. Of zal het heel moeilijk worden met een tweede kind.
>Kies ik wel voor de juiste redenen voor een tweede kind. Maar ik ben zo bang voor later dat we maar één dochter hebben.
>En wat als met haar iets gebeurd. Anderszijds zijn we nu gemakkelijk.
>Het is moeilijk als je van elkaar houd en toch niet allebij hetzelfde wil hé.
>Ik ken eigenlijk veel koppels dat het omwille van de man is dat er geen tweede kind gekomen is.
>Ik denk dat wij vrouwen altijd dat moedergevoel meer hebben.
>Ik wens je gewoon veel geluk met jullie toekomst.
>
>Groetjes
>
>Veel geluk en hopelijk
>
Ik sluit me volledig aan bij Alexandra.
Overigens, met betrekking tot het punt "Doe ik haar tekort als ze enig
kind blijft", daar is vorig jaar januari een artikel over verschenen in
het Tijdschrift Psychologie. Uit alle onderzoeken bleek dat er
nauwelijks verschil was tussen enig kinderen en kinderen met broertjes
of zusjes en als er al verschil was, was dat eigenlijk altijd in het
voordeel van de enig kinderen. Ze hadden een grotere woordenschat,
hadden een taalvoorsprong en konden zichzelf beter vermaken.
Het enige waar enig kinderen en hun ouders continue last van hebben,
zijn de vooroordelen over enig kinderen. Niet meer en niet minder.
De opmerking "Maar ik ben zo bang voor later dat we maar één dochter
hebben.
En wat als met haar iets gebeurd." vind ik een hele rare. Als er iets
met je kind gebeurt, dan gaat dat door merg en been, een verdriet dat
bijna niet te hanteren is. Het maakt dan niet uit of je 1, 5 of 10
kinderen hebt.
Ik snap de dillema's waar jullie mee te kampen hebben. Ik hoop dat
jullie er samen uitkomen.
Wij hebben zelf niets meer te kiezen. Ik kreeg borstkanker net toen we
ons hadden opgegeven om opnieuw het IVF-traject in te gaan voor een
tweede kindje. De tumor bleek o.a. te groeien op oestrogeen en
progesteron, dus moet ik minimaal 5 jaar in de overgang blijven (en heb
mijn eierstokken laten verwijderen). Bovendien, tja, de dood hijgt in
mijn nek, dus dan is het hoe dan ook niet slim om voor een tweede kindje
te gaan. Ik zet nu alles op alles om ervoor te zorgen dat mijn enige
dochter een moeder houdt.....
--
Dankzij uw gift kan dit forum blijven bestaan.
Heeft een antwoord u dus geholpen, maak dan eens een bijdrage over op
bankrekening 46.61.99.392 t.n.v. Stichting Eurydice te Wijdewormer (NL).
Elke bijdrage, hoe klein ook, wordt enorm gewaardeerd !!!
Groeten, Cecile
http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie#Cecile
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Wed Dec 2 06:00:37 2009
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}