Re: 31 weken zwanger, zeer angstig!
From: maan (anonymous@obgyn.net)
Sat May 24 12:41:01 2008
hoi mette,
ik denk dat het heel normaal is om in je zwangerschap met allerlei
angsten geconfronteerd te worden. de verantwoordelijkheid die je
draagt, de kwetsbaarheid van je kindje en de betekenis die het kindje
voor je heeft, dat zijn allemaal heel heftige dingen! ik vond zelf de
zwangerschap ook confronterend omdat ik het gevoel had dat mijn oude
leven eindigde, en een nieuw leven begon. alleen...was ik wel klaar
voor dat nieuwe leven, enz.
dus...ik vind het volstrekt normaal en logisch om je zo te voelen. ik
vind het ook volstrekt normaal en logisch om er wat mee te doen, als je
denkt dat dat je helpt. ik kan je namelijk verzekeren dat al je angsten
en zorgelijkheden na de bevalling nog 300 keer erger worden. je lijf
staat op zijn kop, je hebt slaapgebrek, je hormonen rijzen de pan
uit...ik ben daarom in de zwangerschap met een hulpverlener gaan praten
(ik had ook een heftige voorgeschiedenis), omdat ik vond dat mijn kindje
wel met wat minder oud zeer opgezadeld kon worden.
misschien is het ook wel iets voor jou.
wat je in ieder geval moet doen, is je angsten met je verloskundige
bespreken. dat zal je al zo opluchten...zij maakt dit inderdaad vaker
mee en heeft vast ook goede tips om hier mee om te gaan.
liefs,
maan
At Sat, 24 May 2008, anonymous@obgyn.net wrote:
>
>Hoi Saskia,
>
>Heel erg bedankt voor je reactie, ik wist wel dat ik niet alleen was met
>dit soort angsten, maar het maakt het makkelijker als ik het ook zo
>direct lees.
>Vreselijk lijkt het om een miskraam te krijgen,en dan nog wel 2... wat
>heerlijk dat je een gezonde dochter hebt nu! Ik ben lang bezig geweest
>zwanger te raken, misschien dat het ook daar mee te maken heeft.
>Maargoed, nog maar even inderdaad, we zullen het vol moeten houden en ik
>probeer er vanuit te gaan dat het gewoon goed komt!
>
>At Fri, 23 May 2008, Saskia wrote:
>>
>>Tja, het is wel heel herkenbaar. Ik ben ook tot het laatst toe
>>doodsbang geweest dat iemand mijn kindje nog van me zou afnemen (na 2
>>miskramen en een hoop bloedverlies bij zw. nummer 3). Ik heb me er
>>lang tegen verzet, maar dan werd ik juist steeds angstiger. Pas toen ik
>>voor mezelf accepteerde dat het niet zo gek was dat ik bang was en dat
>>die angst er ook mocht zijn, werd het minder. Daarnaast ging ik gewoon
>>zoveel mogelijk leuke dingen doen om mezelf af te leiden. Bij de eerste
>>wee zei ik nog tegen mijn man: misschien gaat het kindje wel dood bij de
>>bevalling. Maar zodra de weeen door gingen zetten kwam ik in een roes
>>terecht en dacht ik er niet meer over na. Toen mijn kindje eenmaal op
>>mijn buik werd gelegd was ik ook helemaal verwonderd: ze was er echt en
>>ze bewoog, huilde, leefde! Het was goed gegaan! Ik ben een controlefreak
>>en zou het liefst alles willen regelen, maar helaas kan dat niet met
>>alles in het leven en bij een zwangerschap ben je nou eenmaal
>>overgeleverd aan de natuur. Het is gewoon heel realistisch om te denken
>>dat er ook nog iets kan misgaan. Ik heb de verhalen wel meegemaakt van
>>dichtbij. Maar gelukkig gaat het nog steeds veel vaker allemaal goed
>>dan dat er iets mis gaat. Dus probeer er niet bij stil te staan,
>>aanvaard dat je die gevoelens nou eenmaal hebt en probeer steeds
>>rationeel te denken: het kan je overkomen, maar ook net zo goed niet.
>>Invloed heb je er niet op, dus het heeft zo weinig zin om al je energie
>>te steken in het piekeren over wat er allemaal kan misgaan. Red je het
>>echt niet alleen, bespreek het dan met je huisarts en vraag of je hulp
>>of medicatie kan krijgen. Maar het is mij ook gelukt om er mee om te
>>gaan tot na de bevalling, dat gaat jou vast ook lukken! Sterkte, nog
>>maar 9 weken ;-) (en dan beginnen er weer andere angsten hoor, want o o
>>wat is zo'n klein babytje fragiel en wat had ik een visioenen dat ik
>>haar op de badkamervloer liet vallen ofzo....)
>>
>>At Fri, 23 May 2008, anonymous@obgyn.net wrote:
>>>
>>>Hallo, ik ben 31 weken zwanger, alles gaat heel redelijk, heb wel wat
>>>last van harde buiken maar dit was niet verontrustend volgens gyn.
>>>Kindje ligt dwars, maar ook dit gaf niet, het heeft nog tijd genoeg om
>>>te draaien.
>>>Ondanks dat alles goed gaat ben ik enorm bang dat er nu nog iets mis
>>>gaat. Ik haal me van alles in mijn hoofd, dat het hartje stopt, dat het
>>>tijdens de geboorte dood gaat, etc. Het beheerst mijn dagen gewoon! Ik
>>>probeer te relativeren dat mijn angsten nergens op gebaseerd zijn, maar
>>>toch spookt het steeds door mijn hoofd. Heeft iemand advies hier mee om
>>>te gaan??
>>>
>>>--
>>>Mette
>>>
>--
>Mette
>
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Tue Sep 2 05:57:56 2008
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}