Re: Zo ver-schrik-ke-lijk BANG voor gynaecologisch onderzoek
From: Wennetje (anonymous@obgyn.net)
Sun Jan 27 04:43:32 2008
Hallo Carina,
Wat ben jij een sterke vrouw dat je in je droom deze belangrijke stap
zelf hebt weten te maken. Net als de anderen raakte ik geemotioneerd
bij je verhaal, dank je wel dat je dit vervolg met ons wilde delen.
Heel veel sterkte met de weg die je te gaan hebt.
Liefs, Wendy
At Sat, 26 Jan 2008, Carina wrote:
>
>Lieve meiden,
>
>Er is vanmorgen iets heel wonderlijks gebeurd. Sinds ik mijn verhaal er
>woensdag 'uitkotste' is die verandering al ingezet. Vlak voor ik
>vanmorgen wakker werd, was ik in de herinnering die ik het meest vrees
>en het meest verdrongen heb van allemaal. Ik was daar (20 toen) en ik
>(van nu, 36) was er ook. De volwassen ik zag alles gebeuren en hield
>alles nauwlettend in de gaten. Ik kon er niets aan veranderen, zag elk
>detail, maar voor de jonge ik was het een wereld van verschil. De jonge
>ik voelde zich gesteund, omdat de oude ik er was. We hadden oogcontact.
>Het was alsof ik (posthuum) mijn eigen moeder en hoeder kon zijn. De
>volwassen ik oordeelde zoals jullie en was heel verdrietig om te zien
>waar de jonge ik doorheen ging. Ze zag dat het niet okay was en stelde
>de jonge ik gerust: het is echt niet jouw schuld. Jij hebt hier niets
>mee te maken en je mag dit bij hem laten. Zie het los van jou zelf, zie
>het los van alles wat nog komen gaat. Jemig ... ik werd met dikke
>krokodillentranen wakker. Ik heb mijn man helemaal ondergesnotterd. En
>opeens snapte ik wat me al die tijd heeft belemmerd: ik heb me gewoon al
>die tijd hartstikke schuldig en beschaamd gevoeld! Terwijl die lul
>(sorry hoor) zich kapot moest schamen.
>
>Volgens mij is dit echt een heel onsamenhangend verhaal, maar ik vertel
>het eigenlijk om jullie te bedanken. Ik heb jullie reacties inmiddels
>wel honderd keer gelezen en ik heb me er zo door gesteund gevoeld. Op
>de een of andere manier hebben jullie dat harnas om me heen open weten
>te wrikken. Of nee, meer die lap voor mijn ogen afgelegd. Voor het
>eerst van mijn leven geloofde ik dat het misschien inderdaad niet mijn
>schuld was. Dat anderen mij misschien echt zouden snappen en dat ik
>niet gek was. Ik kan het allemaal niet zo goed uitleggen. Snap het ook
>niet hoe ik dit niet kon snappen. Een van jullie zei dat ik zo niet
>tegen een vriendin zou praten als zij het zelfde verhaal had als ik. En
>dat klopt. Ik ben meestal de vriendin die de arm om iemand heen legt en
>gerust stelt.
>
>Toen alles achter de rug was dinsdag bij de gynaecoloog keek ze me aan
>en zei: "Je hebt heel veel positieve ervaringen nodig om die negatieve
>te overwinnen." Dat hoorde ik vanmorgen weer echo-en in mijn hoofd. Ook
>zij snapte echt dat ik me niet aanstelde en ze gunde me de rust om dit
>een plaatsje te geven. NIet omdat ze daardoor haar praktijk sneller kon
>afhandelen, maar omdat ze mens is. Dinsdag dacht ik: jaja ... drie
>mensen in juichstemming in deze behandelkamer (man, gyn en
>verpleegkundige), maar ik geloof ze niet. Ze zeiden dat ze heel trots
>op me waren, dat ik dit had doorstaan. En ik dacht alleen maar "Waar is
>de dichtstbijzijnde steen om onder te kruipen? Ze doen alleen maar zo
>omdat ze hopen dat ik er eindelijk eens mee kap, me zo te gedragen."
>
>Ik heb mezelf al die jaren gewoon drie keer over de kop vergiftigd met
>fundamenteel wantrouwen in mezelf en de goede bedoelingen van anderen,
>waardoor ik het mezelf onmogelijk maakte hier uit te komen (met of
>zonder hulp).
>
>Terwijl ik dit zit in te tikken zit ik weer ongelofelijk te grienen. Van
>opluchting, maar er zit ook veel verdriet. Ik snap heus wel dat ik met
>die ene droom het lek nog niet boven heb. Ik ben nog niet naar de
>dokter gegaan. Ik durf hem toch niet om hulp te vragen. Ik heb
>besloten om dit de komende weken onder ogen te zien, op de nieuwe manier
>die ik vanmorgen heb gevonden. Over twee maanden moet ik weer naar de
>gynaecoloog. Ook voor onderzoek. Ik zal vanwege mijn aandoening vast
>regelmatig onder controle blijven, dus ik MOET hiermee dealen. Ik met
>haar praten. En ik ga ontdekken hoe het volgende onderzoek verloopt.
>Als dezelfde paniek en gevoelens weer boven komen, dan vraag ik haar om
>een verwijzing. Ze weet vast een hele goede therapeut, want het is een
>goed mens. Maar diep van binnen hoop ik dat ik nu het draadje heb
>losgetrokken om me er toch op eigen kracht (en met ontzettend veel steun
>en liefde van mijn man, want die was de afgelopen weken weer zo'n
>on-ge-lo-fe-lijke steun) uit te komen.
>
>Nou ja, dat is wat ik wilde vertellen. Dank jullie wel, voor jullie
>helende virtuele warme armen. Ik had niet durven dromen dat er
>uberhaupt op mijn noodkreet zou worden gereageerd. Ik was zelfs een
>beetje bang dat ik uitgelachen zou worden, maar dat het dit effect had
>... ongelofelijk. De aarde is voor mij echt een paar graden
>verschoven.
>
>Nu nog een hele domme vraag voor alle mirena gebruiksters.
>Als we er weer aan toe zijn om met elkaar te vrijen en ik krijg een
>orgasme, doet dat dan niet vreselijk pijn? Er zit toch wat in en het
>heeft punten (!) Ik heb de afgelopen dagen nog de hele tijd pijn en
>krampen in mijn buik en een soort van rugweeen. Het lijkt me bloedlink
>als daar wat gebeurt en hoe zit dat met een perforatie? Volgens de arts
>en de folder moet dat natuurlijk kunnen, maar ik kan het nog moeilijk
>geloven. Misschien komt dat ook doordat ik het nog steeds voel. Maar
>misschien ook omdat dat fundamentele wantrouwen van mij altijd wel een
>manier zal vinden om mezelf bang te maken, hihi.
>
>--
>Carina
>
>At Fri, 25 Jan 2008, Eline wrote:
>>
>>At Thu, 24 Jan 2008, M wrote:
>>>
>>>Hallo carina,
>>>
>>>Ik wil je even een hart onder de riem steken; ik heb hier ook (weliswaar
>>>in mindere mate) last van, hoewel ik niet echt een vervelende ervaring
>>>heb gehad. Ik heb verschillende keren moeten huilen by gyn onderzoek.
>>>Een vriendin van me heeft er nog veel meer last van, bij een simpele
>>>eendenbek onderzoek (jeweetwel), gaat ze he-le-maal over dr zeik,
>>>huilen, trillen etc. Zo erg dat verschillende onderzoeken zijn
>>>afgelast. En zij heeft absoluut niets meegemaakt op dat gebied. Maar
>>>laten we wel wezen; het is toch ook niet normaal, dat er allerlei
>>>apparaten in je worden gestoken. Elke keer dat dat gebeurt, ben ik ook
>>>van de leg. Je baarmoeder en geslachtsorganen zijn kwetsbare, intieme
>>>emotionele en zeer gevoelige lichaamsdelen! Dat wordt nog wel eens
>>>vergeten...
>>>
>>>Sterkte!
>>>
>>>--
>>>M
>>>
>>>At Wed, 23 Jan 2008, Carina wrote:
>>>>
>>>>Hoi Anne en Alexandra,
>>>>
>>>>Dank jullie wel voor jullie reactie. Dit betekent echt heel veel voor
>>>>me. Ik voel me zo stom. Ik kan allerlei tegenwerpingen opgooien om
>>>>geen stappen te zetten richting psychologische hulp (het duurt weer zo'n
>>>>tijd voor er weer iets naars moet gebeuren .... mijn kinderen .... mijn
>>>>werk ... druk, druk, druk), maar ik merk dat het me enorm blokkeert. Ik
>>>>kan niet over straat blijven lopen met de angst dat er een aambeeld uit
>>>>de lucht op mijn hersens stort, overdrachtelijk dan he? Als er dingen
>>>>gebeuren die herinneringen oproepen, kan ik zo uit het veld geslagen
>>>>zijn. Dan weet ik het even niet meer. Dat is (zeker op het werk) aan
>>>>anderen ook niet uit te leggen. Dat kan ik niet gebruiken.
>>>>
>>>>Dank jullie voor de tips. Ik moet nog even nadenken of ik de huisarts
>>>>benader (man) of de gynaecoloog (vrouw, maar pas over 2 maanden
>>>>afspraak). Maar ik ga er wat aan DOEN.
>>>>
>>>>Dikke knuffel,
>>>>
>>>>--
>>>>Carina
>>>>
>>>>At Wed, 23 Jan 2008, Alexandra te R wrote:
>>>>>
>>>>>Lieve Carina,
>>>>>
>>>>>Zoals Anne ook al zegt, het is helemaal niet vreemd dat je hier moeite
>>>>>mee hebt met een achtergrond als de jouwe. Wat ik wel denk is dat je er
>>>>>al veel te lang mee rondloopt en juist veel te lang stoer hebt gedaan en
>>>>>jezelf gedwongen "te gaan liggen en je niet aan te stellen" waardoor het
>>>>>alleen maar beladener wordt.
>>>>>
>>>>>Dit is iets wat een goede psychotherapeut kan en moet behandelen.
>>>>>Verwacht niet dat het makkelijk zal zijn, je hebt het hier over diep
>>>>>trauma. Maar het kan wel. Ga naar je huisarts en vraag een verwijzing,
>>>>>liefst naar een therapeut die ook EMDR toepast - is bewezen effectief
>>>>>bij Post Traumatische Stress Stoornis, en daarvan is in dit geval
>>>>>sprake.
>>>>>
>>>>>Overigens: wie in zo'n geval grappen maakt over "10 matrozen" dient een
>>>>>enorme schop onder zijn of haar kont te krijgen. Niet te geloven.
>>>>>
>>>>>Sterkte!!
>>>>>
>>>>>Alexandra
>>>>>
>>>>>At Wed, 23 Jan 2008, Carina wrote:
>>>>>>
>>>>>>Hoi,
>>>>>>Gisteren heb ik een mirena spiraal laten zetten nadat ik een diagnose
>>>>>>adenomyoom had gekregen. Keus was doortobben, (uiteindelijk) baarmoeder
>>>>>>er uit of een spiraal. Als je goed en wel bekijkt, viel de ingreep wel
>>>>>>mee, maar ik was en blijf zo gruwelijk BANG!! Ik heb er vijf jaar over
>>>>>>gedaan om met mijn klachten naar de dokter te gaan. Het kon echt zo
>>>>>>niet langer. Maar de angst voor een gynaecologisch onderzoek is altijd
>>>>>>nog groter geweest. Uiteindelijk heb ik de gynaecoloog teruggevonden
>>>>>>die onze jongste kindjes op de wereld heeft gezet (vrouw) en ik ben
>>>>>>gegaan, samen met mijn man. De arts, mijn man en de verpleegkundige
>>>>>>hebben me er met zwoegen en zweten doorheen geholpen, maar ik was ZO
>>>>>>verschrikkelijk bang! En ik schaam me tegelijkertijd zo vreselijk.
>>>>>>Waarom kan ik dit niet gewoon ondergaan? Knop om, liggen, klaar. Mijn
>>>>>>lichaam is sinds gisteren een gespannen veer. Ik zit, lig, sta zo recht
>>>>>>als een plank en heb moeite om me te bewegen. Alles zit op slot.
>>>>>>
>>>>>>Je zult wel snappen dat die angst niet zomaar ergens vandaan komt. Ik
>>>>>>heb (zoals veel te veel vrouwen) hele nare ervaringen achter de rug.
>>>>>>Maar ik snap het gewoon niet. Waarom kan ik dit niet onder controle
>>>>>>krijgen? Ik ben een volwassen vrouw. Ik ben moeder. Vrijen met mijn
>>>>>>man gaat toch ook goed? Ik ben echt niet frigide, maar dit is voor mij
>>>>>>zo'n berg. Over eerdere onderzoeken deed ik maanden om het te verwerken
>>>>>>en echt ... dat heeft weldegelijk effect op ons sexleven gehad. Ik
>>>>>>snap ook wel dat het niks met sex te maken heeft, maar hee: toevallig is
>>>>>>het WEL op de zelfde plek! Ik had gehoopt dat ik er bij deze gynaecoloog
>>>>>>overheen zou komen, maar het lijkt alleen maar erger te worden. Ze was
>>>>>>lief en begripvol en aan haar heeft het zeker niet gelegen, maar het
>>>>>>lijkt wel of ik mezelf vastzet in de modder. Ik word alleen maar
>>>>>>paniekeriger en paniekeriger.
>>>>>>
>>>>>>Het idee dat ik geen controle heb over een vreemd ding in mijn lijf,
>>>>>>maakt me gek. En ik ZAL terug moeten om het ooit uit te halen. En wie
>>>>>>garandeert me dat zij er dan nog is? Ik ben sinds gisteren zo vreselijk
>>>>>>overstuur. Ik heb nauwelijks geslapen, loop alleen maar te huilen. Een
>>>>>>beetje zoekend op het internet kom ik alleen maar (rot)verhaal voor of
>>>>>>tegen een spiraaltje tegen. Dat is niet wat ik zoek. Sterker nog ...
>>>>>>ik word alleen maar banger als ik lees wat er allemaal mis kan gaan. Ik
>>>>>>durf nauwelijks te plassen of te hoesten.
>>>>>>
>>>>>>Ik besef heel goed dat ik een probleem heb, maar het is niet technisch
>>>>>>van aard. Ik weet alleen niet waar ik het zoeken moet. Ik wil zo
>>>>>>verschrikkelijk graag een beetje rust in mijn kop. Hoe kan zo'n detail
>>>>>>je leven zo beheersen? Dat is het echt niet waard. Maar wie kan ik
>>>>>>zodanig vertrouwen dat ik een probleem dat ik het liefst kilometers diep
>>>>>>onder de Mount Everest zou begraven, kan toevertrouwen. Volgens mij kan
>>>>>>niemand me hierbij helpen! Ook ikzelf niet.
>>>>>>
>>>>>>Heeft iemand tips hoe ik hier vanaf kan komen? Met of zonder hulp? (en
>>>>>>alsjeblieft geen grappen over tien matrozen ofzo).
>>>>>
>>>>>--
>>>>>http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie
>>>>>>#Alexandra
>>>>>
>>--
>>Lieve Carina,
>>
>>Wat herkenbaar is jou verhaal voor mij. De angst...het gevoel dat je maar normaal moet doen.
>>Niet aanstellen. Maar waar de angst bij jou vandaan komt is iets waar jij niks aan kan doen.
>>Jij neemt het jezelf kwalijk dat je 'niet normaal'kan doen. Maar uiteindelijk ligt de schuld d
>>daarvan bij iemand anders. Lieve Carina ik kan je niet anders dan aanraden professionele
>>hulp te zoeken. Anders zul je hier nooit vanaf komen. Dit is iets wat je niet alleen kan!
>>Niet om je bang te maken, maar als je nog van je (sex) leven wilt genieten zonder die angsten
>>heb je echt hulp nodig! Dit kun je niet alleen. Ik spreek uit ervaring en zeg dit uit meeleven en
>>absoluut niet om me met jou leven te bemoeien. Weet je hoe dapper je bent door hier al zo lang mee
>>te vechten en door te lopen! Maar eens wordt het te zwaar. Ik heb zelf ruim 2 jaar therapie gehad om
>>mijn trauma te verwerken, heb ook EMDR gehad (speciale traumatherapie). En echt, ik ben een nieuw leven
>>begonnen. Je leert omgaan met je angst, je leert je te ontspannen. Door het te delen is er al een stuk
>>verlichting.
>>Ik heb zelf ook 2 kinderen. 6 en 4 jaar. Ik vond het verschrikkelijk, de gyn. onderzoeken, bevalling ed.
>>Zo stijf als een plank en trillend moet je wel....
>>En ik zeg niet dat bij mij nu alles weg is. Maar ik kan het nu van te voren aangeven. Ik heb vroeger
>>dit en dat meegemaakt en daardoor is het moeilijk voor mij....
>>Door er open over te zijn is er meer begrip voor je houding. De laatste keer was ik
>>bij de internist. Moest me uitkleden. Zegt hij: Je mag je broek best aanhouden hoor als
>>je dat prettiger vind! Geweldig toch. Een stukje meeleven en inleven. Voor mij was
>>deze vorm van begrip voor mijn situatie al dat ik me meer kon ontspannen.
>>Lieve Carina, ik begrijp je zo goed en ik voel met je mee.
>>Heel erg veel sterkte en ik hoop dat je de stap durft en kan nemen om hulp te zoeken.
>>Dat zal echt niet altijd makkelijk zijn, en je zult er door heen moeten, maar probeer
>>te zien dat dat voorbij gaat en dat je daarna een 'nieuw leven'krijgt. En wat is nou
>>fijner dan te genieten zonder angsten?
>>Ik hoop nog s iets van je te horen!
>>Vraag gerust alles wat je wilt weten!
>>Een lieve groet,
>>Eline
>>
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Mon Nov 2 06:03:04 2009
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}