Re: postnatale depressie
From: Alexandra (anonymous@obgyn.net)
Wed Oct 17 15:01:13 2007
Ik heb ervaring. Na mijn eerste zwangerschap een ernstige postpartum
depressie gehad, na mijn derde zwangerschap nog eentje die wat minder
escaleerde. Ik slik nog steeds antidepressiva, twee pogingen om af te
bouwen zijn jammerlijk mislukt maar met medicijnen voel ik me
uitstekend.
Een paar dingen wil ik alvast tegen je zeggen.
Natuurlijk is het erg dat je niet voor je kinderen kunt zorgen, maar het
is NIET JOUW SCHULD. Je hebt een ziekte die net zo echt is als
longontsteking of een andere ernstige ziekte. Daar moet je van
herstellen en dat kost tijd.
Ten tweede: het duurt even voor antidepressiva gaan werken. Dat je het
nu niet ziet zitten en niet weet hoe het verder moet hoort bij je ziekte
- probeer je er niet te veel blind op te staren. Het komt echt goed.
Ten derde: heb je ook therapie? Word je begeleid door een psycholoog of
psychiater? De combinatie praten en pillen werkt vaak beter dan alleen
medicijnen of alleen therapie.
Wat helpt is zoveel mogelijk beweging en frisse lucht krijgen. Ik weet
dat het onnozel klinkt maar het helpt echt.
Wees niet te hard voor jezelf, doe alleen wat je aankunt. Probeer wel
zoveel mogelijk tijd met je kindjes door te brengen zonder dat je er
direct de verantwoordelijkheid voor hebt.
SLAAP! Als je zelf niet kunt slapen, vraag dan tijdelijk om een
slaapmiddel. Als de antidepressiva eenmaal werken heb je ze niet meer
nodig.
Je mag me mailen als je over mijn ervaringen wil horen of gewoon van je
af wil praten. Mijn mailadres is Ateriele@hotmail.com
Tenslotte: het gaat echt, echt over. Maar het is heel zwaar. Ik heb in
de afgelopen jaren de nodige narigheid op mijn bordje gekregen maar mijn
eerste PPD staat bovenaan de lijst. Ik wilde alleen nog maar dood, ik
dacht serieus dat dat voor iedereen het beste was. Je hebt in ieder
geval op tijd aan de bel getrokken, dat is de eerste stap. Sterkte!!
ALexandra
At Wed, 17 Oct 2007, Ellen wrote:
>
>Hallo,
>
>Na een moeilijke zwangerschap ben ik 3 maanden geleden van een tweeling
>bevallen. Tijdens mijn zwangerschap heb ik de laatste 13 weken plat
>moet liggen waardoor ik lichamelijk erg achteruit ben gegaan. Totaal
>uitgeput ben ik thuisgekomen met mijn meisjes en kon direct aan de bak.
>Alles zelf willen doen en geen flauw benul wat het inhoud net bevallen
>te zijn ben ik voor de kinderen gaan zorgen. Omdat we al zoveel hulp in
>de maanden voor de bevalling hadden gehad wilden we gewoon lekker met
>z'n vieren zijn. En nu gaat het niet meer. Vorige week kreeg ik
>angstaanvallen. Ik ben op en kan niet meer. Ik ben nu bij mijn ouders,
>mijn vriend zorgt voor de kinderen, en heb anti-depresiva gekregen. Ik
>heb geen flauw idee hoe het nu verder moet, ik wil niet naar huis want
>ik trek het echt niet om voor de kinderen te zorgen en dat vind ik zo
>erg! Wie heeft ervaring en tips?
>
>groetjes Ellen
--
http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie
>#Alexandra
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Sun Nov 2 05:45:52 2008
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}