Re: Moeilijk om positief te blijven
From: Cecile (anonymous@obgyn.net)
Wed Apr 25 23:32:15 2007
At Wed, 25 Apr 2007, Roos wrote:
>
>Hallo allemaal ik lees al een tijdje mee, en heb lang geleden ook wel
>eens iets gepost, maar omdat mijn traject om een kindje te krijgen
>zolang duurde heb ik mezelf een beetje terug getrokken , maar gister was
>wel de druppel, ik zo graag wat advies willen , maar ook een
>uitlaatklep.
>
>Ik loop nu al 6 jaar in het ziekenhuis Pco was de oorzaak van alles, 2
>keer 1.5 jaar clomid, dit omdat ik daarna een nieuwe partner kreeg, dus
>het traject begon weer overnieuw, totdat na 3 jaar mijn gyn zei, val
>maar eens 5 kilo af misscien heb je mazzel.Dit was nu 2 jaar geleden, ik
>was verdrietig , jullie en mijn husarts raden toen aan om eens ergens
>anders te kijken.
>
>Op naarhet amc, vreselijke fijne dokters, niet anders dat loof, maar ik
>loop hier ook al 2 jaar, weer alle onderzoeken overnieuw, misschien
>chlamidia gehad, antiestofje zat in mijn bloed nm, wel gewoon een
>eisprong dat was weer positief, toen kreeg mijn man nieuwe medicijnen,
>verboden om kindjes mee te krijgen.
>
>Wij gelijk ivf traject in zaad testen hiv testen, jaar hoor vorig jaar
>zomer we konden beginnen even nog 1 hiv test extra , maar dit was ons
>niet verteld, weer een half jaar wachten, maar 16 februari dit jaar was
>het zo ver ifv bijeenkomst geweest.
>
>Komen we in het amc hiv test was goed zaad ingevroren, hadden ze nieuws,
>ze konden wel via de normale weg het beproberen te doen alemaal, mijn
>man zijn medicijnen waren toch niet zo slecht, voor de zekerheid , weer
>allemaal zaadtesten Bleh, en ja hoor iui zou er toch meekunnen sorry
>meneer en mevrouw, we gaan u vrouw verder onderzoeken.
>
>Een kijk operatie zou gepland moeten worden, ik gister weer naar het
>ziekenhuis, alles perfect , nu ben ik te dik!
>
>Mijn arts weet niet ofdat ze de naald erin krijgt, ik ben 1.68 en 90kilo
>niet slank ik weet het , maar we gaan trouwen in juni en 3 weken op
>vakantie:(, 10juli moet ik terug en weer bij deze dammen op de
>weegschaal.
>
>Waarom is dit niet verteld in ferbuari:(, ik heb er alles voor over maar
>om 10%aftevallen in 2 maanden tijd, ik ga trouwen en op vakantie.
>
>Ben ik nu echt veel te zwaar , of is dit alemaal een beetje overdreven,
>mijn vet zit geheel verspreid over mijn lichaam ik heb maat 44 46, zijn
>er nog andere dames die hier ervaring mee hebben.
>
>Dit alles duurt nu 6 jaar, en nu werd mij verteld dat zij zelf alles kon
>afblazen vanwegen mijn overgewicht:(.
>
>Ik ben normaal vreselijk positief, maar het houd nu een beetje op:(
>Tussen neus en lippen door vertelden ze , dat misschien als alles er
>mooi uit zag na de operatie, wij alsnog een jaarje samen moesten
>proberen, ofdat we dat niet al jaren doen:(
>
>Bedankt voor jullie luisterd oor.
>
>Groetjes roos
Beste Roos, je schrijft het alsof je je een beetje verontschuldigt, dat
je normaalgesproken positief bent en nu even niet. Ik zou niet weten
waarom je positief moet zijn.
Het probleem van ongewenste kinderloosheid is op je pad gekomen. Daar
word je boos en verdrietig en soms moedeloos van. Je kunt niet anders
dan er mee om leren gaan. Het is geen probleem dat je even kunt
parkeren. Daarvoor is het te groot en raakt het je te diep. Het raakt
je in het diepst van je bestaan, je vrouwelijkheid.
Ik kan je geen tips geven waardoor het gemakkelijker wordt. Het is niet
gemakkelijk. Er is eens een onderzoek geweest naar de psychische
belasting van vruchtbaarheidsproblemen en dat werd vergeleken met die
bij ziekten als kanker. Geloof me, vruchtbaarheidsproblemen hadden een
vergelijkbare psychische belasting. (en ik kan je momenteel uit eigen
ervaring vertellen dat de pijn van ongewenste kinderloosheid erger en
zwaarder was dan hetgeen ik nu voel, nu ik borstkanker blijk te hebben).
O, vandaar dat het zo'n pijn doet!
Ik kan je alleen maar aanraden om je gevoel serieus te nemen en te
voelen wat je voelt. Duik erin, beleef het intensl. Je zult zien dat
het verdriet je niet van de aardbodem blaast, maar dat je genoeg kracht
bezit om er mee om te gaan. Je bent niet zwak of pessimistisch of wat
dan ook als je je gevoel toelaat. Je bent juist sterk. En het
wonderlijke is dat je verdriet met de dagen, weken, maanden,... afneemt
als je het volledig toelaat. Neem jezelf serieus. Soms kun je de hele
wereld aan en soms wil je het liefst in je bed kruipen met je dekbed
over je hoofd en wil je de wereld aan je voorbij laten trekken. Doe het
!
Geef toe aan dat stemmetje diep van binnen dat jou precies vertelt waar
je behoefte aan hebt. Laat geen gedachten toe zoals 'Er zijn ergere
dingen', 'er zijn mensen die het veel slechter getroffen hebben', 'we
hebben eigenlijk een heel leuk leven, ook zonder kinderen' etc etc. Door
dat soort rationele gedachten probeer je controle te krijgen over je
emoties. Eigenlijk zeg je tegen jezelf dat er goede redenen zijn om
niet te voelen wat je voelt.
Je moet jezelf echt even belangrijker vinden dan anderen. Je hebt het
nodig. Ik bedoel dat je goed voor jezelf moet zorgen, dat je je eigen
beste vriendin moet zijn. De enige van wie je 100% zeker weet dat ie nu
in je leven is en dat die de rest van je leven bij je zal zijn, dat ben
je zelf. Het is dan toch een beetje van de zotte dat je veel beter voor
die andere mensen zorgt dan voor jezelf? Probeer voor jezelf te kiezen.
Luister naar je gevoel. Geef jezelf wat je nodig hebt. Soms is dat
alleen zijn en afstand nemen en soms wil je juist graag iets voor een
ander betekenen.
De angst voor de toekomst herken ik heel goed. Mijn vriendin zei eens
tegen me dat ik mijn energie niet moest stoppen in mijn angst voor de
toekomst en het piekeren daarover. Ze zei dat ik het moest stoppen in
de behandeling van dat moment en de eventuele teleurstelling. Het heeft
immers geen zin om te piekeren over de toekomst. Je weet niet wat je
nog te wachten staat en als er narigheid gebeurt in de toekomst, heb je
dan nog tijd genoeg om er bij stil te staan. Ik las eens een spreuk
waar ik zelf veel steun uit heb kunnen putten; Piekeren over morgen
ontneemt je niet de zorgen, maar wel je kracht voor vandaag. Ik heb het
dubbel en dwars in mijn oren geknoopt en mij heeft het wel geholpen.
In het Freya-magazine staat steeds een advertentie van een
therapeute/ervaringsdeskundige met de volgende tekst: "Heel inspirerend
voor mij is het beeld van een Boeddha in meditatiehouding op een
surfplank. Surfend op een zeer onstuimige, soms bijna angstaanjagende,
maar tevens prachtige zee. Mijn levensdoel is dan ook niet om de golven
in de oceaan van het leven tot kalmte of bedaren te brengen, maar om te
leren surfen te midden van deze golven. Het gaat er niet om te proberen
de stroom van het leven onder controle te houden, maar om innerlijke
rust te vinden te midden van de vreugden en teleurstellingen van dit
leven." Dit spreekt me heel erg aan.
Het kan helpen om je omgeving over je problemen te vertellen. Ik ben er
zelf altijd open over geweest, in principe tegen iedereen, al was het in
bedekte termen ("we willen graag een kindje maar de natuur werkt niet
mee"), maar ik schreeuwde het ook weer niet van de daken. Je kunt er
niet van uit gaan dat mensen rekening met je houden als ze niet eens
weten wat er speelt. Aan de andere kant, als ze wel weten wat er
speelt, kunnen ze nog zo lompe opmerkingen maken. Wat is wijsheid? Dat
weet jezelf het beste.... En ja,.... ookal houden mensen rekening met
je, boodschappen over zwangerschappen, die knallen er gewoon in. Dat is
nu eenmaal zo. Accepteer dat. Accepteer dat je het die ander zo gunt,
maar jezelf nog net iets meer. Dat is alleen maar logisch. En als je
geen zin hebt om leuk mee te kletsen over zwangerschappen, als je zin
hebt om afstand te nemen, gewoon doen ! Op
http://members.lycos.nl/rstronks/ongewenste kinderloosheid.html#begin
staat een brief waar je misschien wat aan kunt hebben. Je kunt hem aan
anderen laten lezen, eventueel aangepast.
Sluit je aan bij lotgenotes. Kijk eens op http://www.freya.nl in het
Berichtenboek of meld je aan bij een mailinglist. Je kunt ook kijken op
http://www.vruchtbaarheid.org. Die contacten hebben mij er echt doorheen
gesleept.
Pas goed op jezelf !
Ik duim enorm voor je dat je snel weer zwanger bent.
--
Dankzij uw gift kan dit forum blijven bestaan.
Heeft een antwoord u dus geholpen, maak dan eens een bijdrage over op
bankrekening 46.61.99.392 t.n.v. Stichting Eurydice te Wijdewormer (NL).
Elke bijdrage, hoe klein ook, wordt enorm gewaardeerd !!!
Groeten, Cecile
http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie#Cecile
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Thu Oct 2 05:44:29 2008
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}