Klinkt wel erg heftig allemaal, en wat een pech dat het je vriendin is
overkomen als dit het ook echt is geweest. Succes en sterkte!
--
Stephanie
__________________________________________
Er zijn twee soorten mola-zwangerschappen:
__________________________________________
Complete mola-zwangerschap.
Hierbij wordt een eicel zonder erfelijk materiaal bevrucht door een
spermacel. Het hieruit ontstane embryo is niet levensvatbaar.
Incomplete mola-zwangerschap
Hierbij wordt één eicel bevrucht door twee spermacellen, ook dit embryo
is doorgaans niet levensvatbaar.
De moederkoek groeit in beide gevallen echter wel gewoon door en blijft
zwangerschapshormoon (HCG) produceren. De vrouw voelt zich dan ook
gewoon zwanger. Ook de buik kan gewoon groeien doordat de placenta
blijft groeien. Het belangrijkste gezondheidsrisico voor de vrouw
bestaat uit het verspreiden van de cellen uit de moederkoek naar andere
organen alwaar zij verder kunnen groeien.
Epidemiologie
Een mola-zwangerschap komt weinig voor. Een complete mola-zwangerschap
komt slechts in een op de 2000 zwangerschappen voor en een incomplete
molazwangerschap slechts een op de 20.000 keer. In het verre oosten
echter ongeveer tien keer zo vaak.
Oorzaken
Hoewel de aard van de genetische vergissing bekend is (zie boven), is de
reden waarom die vergissing optreedt niet duidelijk. Er lijkt een
verband te bestaan met de leeftijd (hoe ouder hoe groter het risico), en
vrouwen uit bijvoorbeeld Zuidoost-Azië hebben een groter risico. Er
zijn in ieder geval geen oorzaken bekend die gerelateerd zijn aan een
bepaald gedrag.
Symptomen
Aangezien er gewoon zwangerschapshormoon geproduceerd wordt voelt de
vrouw zich gewoon zwanger. Ook kan de buik gewoon groeien. Er treedt
wel vaak vaginaal bloedverlies op of het zogenaamde "spotting".
Behandeling
In eerste instantie volstaat meestal een zuigcurettage. Verder wordt
een röntgenfoto van de longen gemaakt en de hoeveelheid
zwangerschapshormoon bepaald.
Follow-up
Na behandeling wordt lange tijd het zwangerschapshormoon gevolgd totdat
het geheel verdwenen is uit het bloed. Indien het gedurende enkele
maanden geheel uit het bloed verdwenen is wordt ervan uitgegaan dat de
mola-zwangerschap verdwenen is en mag een vrouw weer zwanger worden.
Behandeling bij persisteren of verspreiding door het lichaam
Indien een molazwangerschap blijft bestaan wordt deze behandeld met een
chemotherapiekuur tot nadat het zwangerschapshormoon uit het bloed
verdwenen is.
Zie voor meer informatie: http://www.nvog.nl/files/mola-zwangerschap.pdf
At Wed, 21 Feb 2007, Guusje wrote:
>
>Hoi,
>
>Zit met het verhaal van een vriendin in mijn hoofd maar kom er niet uit.
>Een tijdje terug bleek ze zwanger. Al heel vroeg een echo gehad om de
>termijn te bepalen ook omdat ze naar Thailand zou gaan. Geen
>hartactivitiet op 7 weken. Twee weken later een nieuwe echo vlak voor
>haar vetrek. Nu wel hartactiviteit maar ze bleek twee weken minder ver
>dan je naar aanleiding van de zwagerschapstest zou mogen verwachten.
>Enkele weken later terug van vakantie bij ons gegeten. Ze voelde zich
>'s avonds niet lekker. Diarree en overgeven. Volgende dag een echo en
>het kindje bleek gestopt te zijn met groeien (rond de 8 weken). Geen
>hartactivitiet dus en een curretage volgde. Uitslag kwam een week
>later. Weefsel zou normaal zijn. Gewone miskraam dus en geen reden om
>niet gewoon nog een keer te proberen. Weer een week (of twee) later
>moest ze ineens naar het ziekenhuis komen. Ze wist niets eens dat er
>nog onderzoeken liepen. Nu werd haar gezegd dat het om een mola
>zwangerschap ging. Bloedtesten etc. en minstends ee half jaar niet
>opnieuw zwanger raken. Ze heeft de droom om zwanger te worden nu maar
>naast zich neergelegd omdat ze al 39 is en een half jaar wachten...tja
>dan ben je al weer bijna 40.
>
>Wat ik echter niet begrijp is dat de mola zwangerschap niet eerder
>ontdekt is via een echo. Kan dat gemist worden?
>Bovendien ontstaat er bij mijn weten bij een mola zelden een vruchtje en
>als dat er wel is is het niet levensvatbaar toch?
>Hoe kan het dan in vredesnaam dat het weefsel van de miskraam normaal
>was, dit moet dan toch afwijken?
>
>Snap het hele verhaal niet zo goed en vind het zo jammer dat ze op basis
>van zo'n vaag verhaal haar droom nu meteen laat varen.
>Heeft iemand misschien wat antwoorden?
>
>Gr Guusje