Re: 23 weken en nog zo lang
From: djuna (anonymous@obgyn.net)
Tue Jan 30 06:01:24 2007
Ha Irene,
Zelf 21 weken zwanger herken ik wel een beetje wat je bedoelt. Ik heb
met nadenken over de zwangerschap hetzelfde als met koekjes eten: als
het pak eenmaal opengaat eet ik het ook helemaal leeg. Dus: als ik
eenmaal op deze website beland surf ik soms urenlang, langs allerlei
mogelijke complicaties, totdat ik mezelf weer heel zenuwachtig heb
gemaakt over wat er allemaal mis kan gaan. Ook gewoon bij het nadenken
over de baby gaan mijn gedachten vaak op de loop in de richting van
allerlei zorgen en zorgjes. Ik vond het zelf zo ontzettend jammer van
deze heerlijke periode van zwangerschap, zo bijzonder en zo om van te
genieten eigenlijk, dat ik mezelf niet meer toesta om te veel of te lang
navel te staren. Ik heb mezelf voorgehouden dat ik er (behalve gezond
leven etc) toch geen enkele invloed op heb, behalve misschien juist een
negatieve, door al dat gestress, dus moet ik de natuur zijn gang laten
gaan en vertrouwen hebben. Mij heeft die natuur al twee hele mooie
kinderen opgeleverd en ik vind dus dat ik er vertrouwen in moet hebben.
Jij hebt, als ik het goed begrijp, ook al een kindje? Misschien dat
daarbij complicaties zijn opgetreden die je angsten verklaren of
rechtvaardigen, maar als dat niet zo is zou ik je aanraden te proberen
ook wat meer te vertrouwen op een goede afloop en dat de natuur het
allemaal over het algemeen heel goed doet. En zelfs als er iets fout
gaat kunnen we dat toch - door ons zorgen te maken - niet voorkomen. Ik
weet dat het mnakkelijker gezegd is, juist uit eigen ervaring, en wens
ke sterkte en toch een hele fijne, mooie zwangerschap met veel momenten
van genieten van het hele speciale wonder dat zich in je buik afspeelt.
Succes!
At Mon, 29 Jan 2007, Cecile wrote:
>
>At Mon, 29 Jan 2007, Irene wrote:
>>
>>Dag allemaal,
>>Op het risico af om erg ondankbaar te klinken, maar ik ben ontzettend
>>blij met het feit dat ik zwanger ben. Ik merk alleen dat ik -nu 23
>>weken zwanger- er nog zo tegenop zie dat ik nog zo lang moet. De vorige
>>keer duurde het 42 weken en ik maak me nu al erg druk dat ik nog zo lang
>>moet. Ik maak me zorgen of het wel goed is met de baby, of ik het zal
>>uitdragen, elk krampje voelt alsof er iets fout is...
>>Lichamelijk gaat het prima, niet meer dan de standaardkrampjes, maar
>>geestelijk voel ik me steeds minder fijn. Het lijkt wel of het een
>>beetje donker is in mijn hoofd.
>>Weet iemand of dit van de hormonen komt, of een voorgevoel is?
>>En...wat ik eraan kan doen om me beter te voelen?
>>Irene
>
>Hoi Irene,
>Zorgen en stress horen er wel een beetje bij, maar als het dusdanig je
>humeur gaat beinvloeden of je leven gaat beheersen, dan moet je zeker
>via je verloskundige om hulp vragen. Een postnatale depressie kan zich
>al voor de bevalling openbaren.... (en dat is bepaald niet fijn).
>
>--
>Dankzij uw gift kan dit forum blijven bestaan.
>Heeft een antwoord u dus geholpen, maak dan eens een bijdrage over op
>bankrekening 46.61.99.392 t.n.v. Stichting Eurydice te Wijdewormer (NL).
>Elke bijdrage, hoe klein ook, wordt enorm gewaardeerd !!!
>
>Groeten, Cecile
>http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie#Cecile
>
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Thu Oct 2 05:43:40 2008
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}