![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif)
Re: voor cecile
From: linda (anonymous@obgyn.net)
Wed Dec 27 23:21:35 2006
At Wed, 20 Dec 2006, Cecile wrote:
>
>At Tue, 19 Dec 2006, maan wrote:
>>
>>wow! even reageren op de laatste regel...veel geluk!
>>mag ik vragen hoe deze ontwikkeling is gegaan, ik weet dat jij altijd al
>>graag een tweede wilde en dat je vriend dat anders voelde, en dat jij
>>daar bijzonder begripvol en geduldig op reageerde. ik heb de laatste
>>tijd vaak gedacht aan wat je er een tijdje geleden over schreef, omdat
>>bij ons hier een soort gelijke 'situatie' lijkt te onstaan, ik wil bij
>>wijze van spreken morgen al wel een tweede, mijn vriend denkt daar
>>anders over. ik heb vol bewondering aan jou teruggedacht, aan je wijze
>>en ware woorden, dat je de strijd niet aanging omdat werkelijk niets het
>>geluk van jou en isis en je man in de weg mag staan, ook niet het
>>verlangen naar nog een kind. en nu, zo zie je maar weer, if you love
>>somebody, set them free enz!
>>nogmaals veel geluk, dat je droom maar waarheid mag worden!
>>
>>lfs
>>maan
>>
>Jeetje, meiden, wat lezen jullie scherp...... Het wordt nu wel ineens
>heel openbaar allemaal. Jullie hebben zo met me meegeleefd voordat ik
>zwanger raakte en ook toen ik wel zwanger raakte. Wie weet gaat dat
>helpen, want eerlijk is eerlijk, ik kan me ook weer niet voorstellen dat
>er nog een keer zo'n wonder gebeurt.
>
>Het ging zo. Voordat Isis geboren was, kon ik me niet voorstellen dat
>ik nog een keer de medische molen in zou gaan, maar toen ze er eenmaal
>was, dacht ik (al in mijn kraambed): "Dit wil ik nog een keer meemaken."
>Omdat mijn man inmiddels 48 is, dus niet echt jong meer, en huisman en
>ik kostwinner, wist ik ook wel dat het absoluut niet realistisch was om
>daar meteen weer werk van te gaan maken. Ik heb toen een spiraal laten
>plaatsen.
>
>Ik heb eigenlijk altijd gezegd dat ik klaar was voor een tweede als mijn
>dochter 2 jaar was. Nu is ze vrijdag jarig en wordt dan 2. Mijn man en
>ik hebben veel gesprekken gehad over een tweede. Hij aarzelt, ik soms
>ook, maar voor mij wegen alle lastige kanten niet op tegen de leuke
>kanten, zowel voor ons, maar zeker ook voor onze dochter. Hij aarzelt
>nog steeds. Hij is bang dat ie het niet aan kan of dat ie het allemaal
>niet meer leuk vindt. Het feit dat hij huisman is, speelt daarin
>natuurlijk een grote rol. Ik heb een drukke baan en ben ook wel eens
>een paar dagen of een week weg voor mijn werk.
>
>Nouja, zoals ik al eerder heb geschreven, de gesprekken blijven dan
>hangen op een welles-nietes-niveau waar je verder eigenlijk niets mee
>opschiet. Een maandje geleden vond ik het wel welletjes. Ik zei in het
>weekend dat ik mijn spiraal zou laten verwijderen (kreeg niet echt
>commentaar en dat beschouw ik dan als een akkoord ;-) !! ). Dus maandag
>heb ik meteen gebeld. Ik kon die middag terecht. Dat vertelde ik aan
>mijn man en weer kreeg ik niet echt commentaar. Zo gezegd, zo gedaan.
>
>'s Avonds kwam de discussie. Mijn man voelde zich wel enigszins voor
>het blok gezet. Hij twijfelde nog steeds. Ik heb tegen hem gezegd dat
>ik de twijfel herkende, dat ik de kans op een spontane zwangerschap erg
>klein achtte en dat ik nog niet zeker wist of ik weer in de medische
>molen wilde gaan. Ik zei ook tegen hem dat het niet zo kon zijn dat om
>dat hij NEE zegt, het ook NEE is, want mijn JA telt immers ook mee. Dat
>vond ie dan ook wel weer.
>
>De doorbraak kwam toen ik tegen hem zei dat ik hem gewoon een vader vind
>voor twee kindjes op zijn knie. PAF.... Die kwam aan. Het bleef even
>stil... en toen zei hij:" Ja, dat vind ik eigenlijk ook wel." Dus ben
>ik hem om zijn nek gevlogen. Sindsdien roep ik af en toe een voornaam
>die ook wel leuk is en die leuk bij zijn achternaam en bij de naam van
>onze dochter klinkt. Daar hebben we dan korte gesprekjes over. We zien
>ook wel hoe leuk het voor onze dochter zou zijn.
>
>Het enige dat ie nog zei was dat ie niet in de medische molen wil
>voordat we klaar zijn met verbouwen (lekker praktisch, die mannen) en
>dat ik minder tijd en vooral energie in mijn werk moet steken. Dat heb
>ik hem toegezegd.
>
>Ik heb ondertussen navraag gedaan in Rijnstate en daar blijken ze geen
>wachtlijst te hebben. Kortom, eerst verbouwen en dan ga ik ons echt wel
>aanmelden....
>
>--
>Dankzij uw gift kan dit forum blijven bestaan.
>Heeft een antwoord u dus geholpen, maak dan eens een bijdrage over op
>bankrekening 46.61.99.392 t.n.v. Stichting Eurydice te Wijdewormer (NL).
>Elke bijdrage, hoe klein ook, wordt enorm gewaardeerd !!!
>
>Groeten, Cecile
>http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie#Cecile
>
--
He wat een leuk nieuws zeg!
Hopenlijk mag jullie wens snel uitkomen.
OOk voor ons is dit een heel herkenbaar verhaal.
Onze Julian werd geboren nadat we 4,5 jaar in de mm gezeten hebben.
En we hebben altijd gezegd we hoeven maar 1 kindje.
Als dat lukt zijn we meer dan tevreden.
Maar direct na de geboorte wist ik dit wil ik nog een keer meemaken.
Inmiddels zitten we weer 2,5 jaar in de mm en nog hebben we af en toe twijfels.
Vooral omdat onze zoon op het moment behoorlijk aan het peuterpuberen is.
Vooral mijn vriend twijfweld dan nog vaak.
Maar nogmaals ik hoop dat je heel snel zwanger mag raken.
Groetjes Linda
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Thu Oct 2 05:43:20 2008
|
|
