![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif)
Re: Tweede kind (voor Alexandra-Merel-Cecile)
From: Merel (anonymous@obgyn.net)
Sun Oct 29 12:52:46 2006
Lieve Iris,
Wat een emoties allemaal, heel moeilijk voor jullie. Ik hoop toch dat
je naar de huisarts zult gaan. En dat hij jij/jullie kan doorverwijzen
naar een goede therapeut. Misschien eerst een tijdje zelf gaan en
daarna samen? Je schrijft dat je man dat waarschijnlijk niks zal vinden,
maar hopelijk kun je hem toch zover krijgen, niet alleen in het belang
van jullie eigen levens, maar vooral ook in het belang van jullie
hummeltje! Zo kleintje heeft er recht op dat de ouders er alles aan doen
om weer een stabiele en liefdevolle omgeving/gezin te maken. Anders
begin je niet aan kinderen zou ik zeggen, en dat geldt ook voor je man.
Je gevoel van boven alles en wanhopig een tweede te willen vind ik echt
niet raar hoor. Ik vind het heel knap dat Cecile daar zo wijs en
nuchter mee omgaat. Maar ik kan me ook voorstellen dat je daar wanhopig
van wordt en niet meer uit die wens komt. Maar als ik het zo lees,
lijkt het me inderdaad het beste om zaken stapje voor stapje weer op de
rij te krijgen. En daarna dit issue aan te pakken. Want door dit aan
de orde te stellen op dit moment, gooi je misschien teveel olie op het
vuur (al vind ik het een heel normaal dat je daar als koppel over
nadenkt, maar misschien gaat je man hierdoor teveel met zijn hakken in
het zand staan zeg maar).
Zouden jullie echt niet iets (al is het over een tijdje) met z'n drieeen
kunnen ondernemen, misschien ergens naar toe, waar meer jongen moeders
en vaders met kleintjes zijn, zodat hij ook een beetje ziet dat het
normaal is dat vaders plezier hebben met hun kinderen? Kinderboerderij,
zwemmen op zondag morgen, zulke dingen, en dat jij je dan toch probeert
sterk te houden en ook niet jaloers te zijn op andere stellen, maar
gewoon proberen als gezinnetje je best te doen om de sfeer wat
positiever te krijgen.
Laat je in elk geval goed helpen.
Heel veel sterkte!
At Sun, 29 Oct 2006, Iris wrote:
>
>Beste Cecile, Alexandra, Merel,
>
>Het is best heftig dat ik mijn man een egotripper noem, dat geef ik toe,
>maar ik ben zooooooo kwaad en verdrietig! Als ik dit vanaf het begin van
>onze relatie wist, zou ik nu misschien wel niet getrouwd met hem zijn,
>en niet zoveel "geinvesteerd" hebben in onze relatie.
>We hadden het altijd over kinderen; ik vind dat je niet zomaar van
>mening kan veranderen (en trouwens, een vrouw raakt zwanger en baart
>kinderen, dus waar hebben de mannen het eigenlijk over?). Ik dacht dat
>ik hem kende, na 6 jaar samen, vertrouwde hem, etc. Maar uiteindelijk
>kun je op niemand aan.
>Ik noem hem een egotripper ook om andere redenen. Om een voorbeeld te
>geven: als hij met de baby is, en weet dat ik onderweg ben, of in ieder
>geval niet te lang weg zal blijven, wacht hij op mij zodat ik de vieze
>luier ga verschonen. Ja, hij heeft de klussen onderverdeeld in mannen-
>en vrouwendingen. Veel mannen zijn misschien zo, maar die van mij was
>nooit zo, nu met een kind dus wel. Opeens veranderd. Voelt zich te
>mannelijk of zo hiervoor. In de eerste maanden was het niet zo, maar nu
>wel. Waarom? Daarom, het is alsof hij een complete metamorfose heeft
>ondergaan, in geestelijke zin.
>Ik geniet overigens wel erg veel van mijn kind, al heb ik nu helemaal
>geen zin om iets met z'n drieen te ondernemen, dat lijkt me zo nep met
>alle gevoelens die ik nu heb. Wel steek ik erg veel tijd om dingen
>samen met mijn zoontje te doen.
>Cecile, ik weet dat jij een lange weg heb afgelegd voordat je eindelijk
>bevallen was (heb je "verhaal" nl gevolgd), en ik hoop dat het weer zal
>lukken, aangezien je zelf zegt dat je meer kinderen wilt. Dat je man
>niet wil, en dat je daar zo rustig onder blijft (en begrip daarvoor
>toont) is voor mij een raadsel. Ik ben uit den boze!
>Alexandra, het is erg spijtig dat je geen 3de kind zal krijgen (waar ik
>verder de details niet van weet, al weet ik wel dat je actief bent op
>dit forum, heb je naam en reacties nl vaak gelezen), maar vergeet niet
>dat je met 2 kinderen echt gezegend bent!
>Al met al heeft dit grote gevolgen voor onze relatie en de spanning is
>vaak niet te snijden thuis. Maar de afgelopen weken ben ik zo moe, dat
>ik gewoon niet de kracht heb om hem tegen te spreken, dus ben ik nogal
>in mijzelf gekeerd. Een therapeut lijkt me een goed idee, maar mijn man
>zal dat maar niets vinden, dat weet ik nu al. En om nu daar ook een
>strijd voor te leveren, daar heb ik echt geen kracht voor!
>Bedankt voor jullie berichtjes.
>
>Groeten,
>Iris
>
>At Sat, 28 Oct 2006, Cecile wrote:
>>
>>At Sat, 28 Oct 2006, Iris wrote:
>>>
>>>Beste Alexandra en Merel,
>>>
>>>Bedankt voor jullie reacties. Het deed me goed toen ik ze las. Aan de
>>>moeilijke ervaringen ligt het niet (ruggeprik heb ik ook gehad, met
>>>uiteindelijk een keizersnede).Ik kan me helemaal vinden in het idee dat
>>>het leuk is voor een kind om broertjes/zusjes te hebben. Zelf kom ik
>>>uit een gezin van 3 kinderen, dus dat idee had ik zelf voor mijn
>>>kinderen ook. Maar voor mijn man is dat nu onbespreekbaar geworden.
>>>Natuurlijk komt niets zomaar uit de lucht vallen; ik moet toegeven dat
>>>dat we nu een moeilijke periode meemaken, maar die wordt voor mij erger
>>>als hij steeds zegt dat ik geen ander kind meer zal krijgen. Wb het
>>>isuue kinderen is mijn man helaas echt een ego-tripper geworden.
>>>Alexandra, ik heb de depressie test gedaan, en ik had een score van 12,
>>>dus ik kan mezelf nu matig depressief noemen. De uitslag verbaast me
>>>niet, ik voel zo'n leegte in me. Mijn kinderwens is zo groot dat het
>>>pijn doet. Wb anti-conceptie etc, daar doe ik zelf inderdaad niets aan,
>>>maar mijn man weet dat erg goed, dus gebruikt hij altijd condooms. Daar
>>>kan ik niets aan veranderen. Ik weet niet waar het allemaal naartoe zal
>>>leiden, ik heb een heerlijk kind, maar is het zo fout om meer kinderen
>>>te willen?
>>>
>>>Groeten, Iris
>>
>>Beste Iris,
>>Ik begrijp je helemaal, ik wil ook zo graag een tweede, al vanaf het
>>moment dat ik onze dochter in mijn armen kreeg. Mijn man wil eigenlijk
>>niet. Wij hebben voor de eerste al een gigantische weg af moeten leggen
>>en tja,... dat speelt zeker ook nog een rol.
>>
>>Toch is het best heftig om je man een egotripper te noemen, sorry dat ik
>>dat zeg. Waarom is hij een egotripper omdat hij niet wil en voet bij
>>stuk houdt, terwijl jij geen egotripper zou zijn, terwijl je eigenlijk
>>hetzelfde doet, jij wilt immers wel en je houdt ook voet bij stuk?
>>
>>Ik denk dat je het de tijd moet geven. Het eerste jaar is best heftig.
>>Veel mannen hebben niet zoveel met de babytijd en als je het ze op de
>>man af vraagt, vinden ze het later eigenlijk veel leuker worden.
>>
>>Ik weet dat het confronterend klinkt, maar als je nu matig depressief
>>bent, alleen maar omdat je je zin niet krijgt voor wat betreft het
>>tweede kind, dan moet je je nog eens ernstig achter de oren krabben. Je
>>eerste kind én jullie relatie wordt hier namelijk de dupe van. Je weet
>>niet of dat tweede kind er ooit komt, maar je weet wel wat je nu hebt.
>>Wat staat je in de weg om daar in de eerste plaats eens van te gaan
>>genieten ??? Om in elk geval voor dit kind een leuke en gezellige moeder
>>te zijn, die ook investeert in de harmonie met de vader ???
>>
>>Als je er achter komt dat dat eigenlijk niet het enige is dat speelt,
>>zoek dan een goede hulpverlener en probeer vrede met jezelf te vinden.
>>Je kunt wel moeder willen zijn van meerdere kinderen, maar willen die
>>kinderen wel een moeder die moeite heeft te genieten van de dingen in
>>het leven?
>>
>>Je bent het aan jezelf, aan je man én aan je kind verplicht om deze
>>situatie te doorbreken.
>>
>>En voor wat betreft je leeftijd en die tweede, tja, natuurlijk word je
>>er niet jonger op, maar zo oud ben je nou ook weer niet en als je het
>>ideale plaatje in je hoofd loslaat als het gaat om het leeftijdsverschil
>>tussen de kinderen, dan zul je zien dat elk leeftijdsverschil zijn voor-
>>en nadelen heeft. Het is nog niet te laat, nu niet en over twee jaar
>>ook niet.
>>
>>--
>>Dankzij uw gift kan dit forum blijven bestaan.
>>Heeft een antwoord u dus geholpen, maak dan eens een bijdrage over op
>>bankrekening 46.61.99.392 t.n.v. Stichting Eurydice te Wijdewormer (NL).
>>Elke bijdrage, hoe klein ook, wordt enorm gewaardeerd !!!
>>
>>Groeten, Cecile
>>http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie#Cecile
>>
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Tue Sep 2 05:54:06 2008
|
|
