Re: Tweede kind (voor Alexandra-Merel-Cecile)
From: Iris (anonymous@obgyn.net)
Sun Oct 29 10:37:35 2006
Beste Cecile, Alexandra, Merel,
Het is best heftig dat ik mijn man een egotripper noem, dat geef ik toe,
maar ik ben zooooooo kwaad en verdrietig! Als ik dit vanaf het begin van
onze relatie wist, zou ik nu misschien wel niet getrouwd met hem zijn,
en niet zoveel "geinvesteerd" hebben in onze relatie.
We hadden het altijd over kinderen; ik vind dat je niet zomaar van
mening kan veranderen (en trouwens, een vrouw raakt zwanger en baart
kinderen, dus waar hebben de mannen het eigenlijk over?). Ik dacht dat
ik hem kende, na 6 jaar samen, vertrouwde hem, etc. Maar uiteindelijk
kun je op niemand aan.
Ik noem hem een egotripper ook om andere redenen. Om een voorbeeld te
geven: als hij met de baby is, en weet dat ik onderweg ben, of in ieder
geval niet te lang weg zal blijven, wacht hij op mij zodat ik de vieze
luier ga verschonen. Ja, hij heeft de klussen onderverdeeld in mannen-
en vrouwendingen. Veel mannen zijn misschien zo, maar die van mij was
nooit zo, nu met een kind dus wel. Opeens veranderd. Voelt zich te
mannelijk of zo hiervoor. In de eerste maanden was het niet zo, maar nu
wel. Waarom? Daarom, het is alsof hij een complete metamorfose heeft
ondergaan, in geestelijke zin.
Ik geniet overigens wel erg veel van mijn kind, al heb ik nu helemaal
geen zin om iets met z'n drieen te ondernemen, dat lijkt me zo nep met
alle gevoelens die ik nu heb. Wel steek ik erg veel tijd om dingen
samen met mijn zoontje te doen.
Cecile, ik weet dat jij een lange weg heb afgelegd voordat je eindelijk
bevallen was (heb je "verhaal" nl gevolgd), en ik hoop dat het weer zal
lukken, aangezien je zelf zegt dat je meer kinderen wilt. Dat je man
niet wil, en dat je daar zo rustig onder blijft (en begrip daarvoor
toont) is voor mij een raadsel. Ik ben uit den boze!
Alexandra, het is erg spijtig dat je geen 3de kind zal krijgen (waar ik
verder de details niet van weet, al weet ik wel dat je actief bent op
dit forum, heb je naam en reacties nl vaak gelezen), maar vergeet niet
dat je met 2 kinderen echt gezegend bent!
Al met al heeft dit grote gevolgen voor onze relatie en de spanning is
vaak niet te snijden thuis. Maar de afgelopen weken ben ik zo moe, dat
ik gewoon niet de kracht heb om hem tegen te spreken, dus ben ik nogal
in mijzelf gekeerd. Een therapeut lijkt me een goed idee, maar mijn man
zal dat maar niets vinden, dat weet ik nu al. En om nu daar ook een
strijd voor te leveren, daar heb ik echt geen kracht voor!
Bedankt voor jullie berichtjes.
Groeten,
Iris
At Sat, 28 Oct 2006, Cecile wrote:
>
>At Sat, 28 Oct 2006, Iris wrote:
>>
>>Beste Alexandra en Merel,
>>
>>Bedankt voor jullie reacties. Het deed me goed toen ik ze las. Aan de
>>moeilijke ervaringen ligt het niet (ruggeprik heb ik ook gehad, met
>>uiteindelijk een keizersnede).Ik kan me helemaal vinden in het idee dat
>>het leuk is voor een kind om broertjes/zusjes te hebben. Zelf kom ik
>>uit een gezin van 3 kinderen, dus dat idee had ik zelf voor mijn
>>kinderen ook. Maar voor mijn man is dat nu onbespreekbaar geworden.
>>Natuurlijk komt niets zomaar uit de lucht vallen; ik moet toegeven dat
>>dat we nu een moeilijke periode meemaken, maar die wordt voor mij erger
>>als hij steeds zegt dat ik geen ander kind meer zal krijgen. Wb het
>>isuue kinderen is mijn man helaas echt een ego-tripper geworden.
>>Alexandra, ik heb de depressie test gedaan, en ik had een score van 12,
>>dus ik kan mezelf nu matig depressief noemen. De uitslag verbaast me
>>niet, ik voel zo'n leegte in me. Mijn kinderwens is zo groot dat het
>>pijn doet. Wb anti-conceptie etc, daar doe ik zelf inderdaad niets aan,
>>maar mijn man weet dat erg goed, dus gebruikt hij altijd condooms. Daar
>>kan ik niets aan veranderen. Ik weet niet waar het allemaal naartoe zal
>>leiden, ik heb een heerlijk kind, maar is het zo fout om meer kinderen
>>te willen?
>>
>>Groeten, Iris
>
>Beste Iris,
>Ik begrijp je helemaal, ik wil ook zo graag een tweede, al vanaf het
>moment dat ik onze dochter in mijn armen kreeg. Mijn man wil eigenlijk
>niet. Wij hebben voor de eerste al een gigantische weg af moeten leggen
>en tja,... dat speelt zeker ook nog een rol.
>
>Toch is het best heftig om je man een egotripper te noemen, sorry dat ik
>dat zeg. Waarom is hij een egotripper omdat hij niet wil en voet bij
>stuk houdt, terwijl jij geen egotripper zou zijn, terwijl je eigenlijk
>hetzelfde doet, jij wilt immers wel en je houdt ook voet bij stuk?
>
>Ik denk dat je het de tijd moet geven. Het eerste jaar is best heftig.
>Veel mannen hebben niet zoveel met de babytijd en als je het ze op de
>man af vraagt, vinden ze het later eigenlijk veel leuker worden.
>
>Ik weet dat het confronterend klinkt, maar als je nu matig depressief
>bent, alleen maar omdat je je zin niet krijgt voor wat betreft het
>tweede kind, dan moet je je nog eens ernstig achter de oren krabben. Je
>eerste kind én jullie relatie wordt hier namelijk de dupe van. Je weet
>niet of dat tweede kind er ooit komt, maar je weet wel wat je nu hebt.
>Wat staat je in de weg om daar in de eerste plaats eens van te gaan
>genieten ??? Om in elk geval voor dit kind een leuke en gezellige moeder
>te zijn, die ook investeert in de harmonie met de vader ???
>
>Als je er achter komt dat dat eigenlijk niet het enige is dat speelt,
>zoek dan een goede hulpverlener en probeer vrede met jezelf te vinden.
>Je kunt wel moeder willen zijn van meerdere kinderen, maar willen die
>kinderen wel een moeder die moeite heeft te genieten van de dingen in
>het leven?
>
>Je bent het aan jezelf, aan je man én aan je kind verplicht om deze
>situatie te doorbreken.
>
>En voor wat betreft je leeftijd en die tweede, tja, natuurlijk word je
>er niet jonger op, maar zo oud ben je nou ook weer niet en als je het
>ideale plaatje in je hoofd loslaat als het gaat om het leeftijdsverschil
>tussen de kinderen, dan zul je zien dat elk leeftijdsverschil zijn voor-
>en nadelen heeft. Het is nog niet te laat, nu niet en over twee jaar
>ook niet.
>
>--
>Dankzij uw gift kan dit forum blijven bestaan.
>Heeft een antwoord u dus geholpen, maak dan eens een bijdrage over op
>bankrekening 46.61.99.392 t.n.v. Stichting Eurydice te Wijdewormer (NL).
>Elke bijdrage, hoe klein ook, wordt enorm gewaardeerd !!!
>
>Groeten, Cecile
>http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie#Cecile
>
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Thu Oct 2 05:42:39 2008
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}