Re: epiduraal op eigen verzoek.
From: Cecile (anonymous@obgyn.net)
Mon May 30 13:02:18 2005
At Mon, 30 May 2005, daan wrote:
>
>Hallo allemaal,
>Na een aantal vreselijke bevallingen in mijn omgeving ben ik
>vastbesloten geraakt dat ik wil bevallen met een ruggenprik. Dit
>schijnt in Nederland, zonder complicaties, een schier onmogelijke opgave
>te zijn. Wie weet in welk ziekenhuis omg R'dam 24 upd de mogelijkheid
>bestaat tot een ruggenprik en evt. een gynaecoloog die minder rigide is
>m.b.t. pijnbestrijding bij de bevalling? Ik ben me bewust van de
>risico's van deze- ze wegen in mijn ogen veel minder zwaar dan; 36 uur
>tobben, slachtingen, trauma`s, psychoses, etc. Ik betaal E 135 premie
>per jaar en vind dat ik voor dat geld best zelf mag beslissen hoe ik wil
>bevallen. Bovendien word ik gillend gek van verloskundigen van
>christelijke afkomst die er zelf "op eigen kracht" vijf geworpen hebben
>en daarom vinden dat ik dat ook maar moet doen. Naar mijn idee
>barbaars, achterhaald en onnodig, een slechte zaak dat je er hier in
>Nederland toe gedwongen wordt en geen keuze hebt. Hoe denken jullie
>hierover?
>Groeten Daan.
Beste Daan,
Haha,... ik had een paar jaar geleden exact hetzelfde kunnen
opschrijven. Ondertussen heb ik zelf een bevalling meegemaakt en ... ik
zou het zo overdoen. Ik moet zeggen,... ik ben ingeleid (gebroken
vliezen en meconium in het vruchtwater) en de hele nacht vertelde men
mij dat de weëen van onvoldoende kwaliteit waren om ontsluiting te
geven. Met name omdat dat mentaal heel zwaar was (frustrerend omdat er
niets leek te gebeuren), voelde ik de pijn extra en heb na 12 uur om
pijnstilling gevraagd. Ik heb pethidine gekregen, een soort morfine.
Dat werkte goed. Uiteindelijk bleek ik wel voldoende ontsluiting te
hebben en mocht ik gaan persen. Door de pethidine voelde ik de
persweëen echter een stuk minder heftig. Mede daardoor is het een
vacüumverlossing geworden met een flinke knip.
Achteraf zie ik ook wel dat dat de keerzijde is van verdoving, dat het
invloed kan hebben op je persweëen en dat je daardoor het risico op
ingrepen vergroot. Verdoving zorgt er ook voor dat je kindje slomer en
slapper wordt en dat is toch ook niet echt lekker.
Jij hebt het over allerlei trauma's en die kunnen zeker voorkomen, maar
toch is dat niet standaard bij elke bevalling zo, eigenlijk bij het
merendeel niet. van de 15 vrouwen van mijn zwangerschapscursus hadden
er twee een verhaal waar ik de rillingen van kreeg. Ook zij denken er
overigens na afloop heel anders over en hebben het dus niet als een
trauma ervaren.
Ik denk dat het wijsheid is om met je verloskundige of gynaecoloog
hierover te spreken. Als ik het gevoel had niet serieus genomen te
worden, zou ik acuut overstappen naar een ander. Het is niet waar dat
je geen keuze hebt, maar ze wegen altijd de voor- en de nadelen af. Er
zijn inderdaad wel van die types die doordraven, maar die moet je zien
te mijden.
Ik heb in het ziekenhuis wel gemerkt dat ze het moment van de
pijnstilling steeds een beetje vooruit schuiven. Toen was ik daar niet
blij mee, maar achteraf vind ik dat wel terecht. Je kunt meer aan dan
je zelf denkt.
Hoe dan ook, zorg dat je je goed voorbereid op die bevalling en dat ook
je partner zich zo goed mogelijk voorbereid. Het boek "Duik in je
weëen" van Carita Salomé is een echte aanrader. Voor de rest, maak
duidelijke afspraken met je verloskundige of gyn en vertrouw vooral op
die enorme kracht in je lichaam. Bevallen is, ondanks de pijn, echt een
geweldige heftige ervaring. Zoals gezegd, ik zou het zo overdoen (en
het was zo ongelooflijk veel gemakkelijker dan die 5 jaar medisch
circuit daarvoor !!!).
--
Groeten, Cecile
http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie#Cecile
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Sun Nov 2 05:36:14 2008
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}