Re: bevallen maar zo ongelukkig....
From: Anne (anonymous@obgyn.net)
Fri May 27 14:36:00 2005
Hallo Goudvis,
Heel herkenbaar helaas. Bij de geboorte van mijn oudste zoon heb ik ook
nooit zelfs maar een roze wolkje in de verte gezien. Bij mij speelde
vermoeidheid daarin de grootste rol. Mijn zoon huilde veel en ik raakte
hoe langer hoe vermoeider en gestresster. Ik ben naar de ha geweest
omdat ik dacht dat ik een postpartum depressie had, en hij vroeg of ik
de neiging had de baby wat aan te doen. Dat had ik gelukkig niet en
toen zei hij 'meid, dan ben je gewoon ontzettend moe'. En zo was het
ook. Ik weet natuurlijk niet hoe het bij jou is, maar ik vond de
overgang naar ouder best zwaar. Het kan dat er bij jou meer aan de hand
is natuurlijk, dus ga naar je ha, zou ik zeggen. Hopelijk vind je snel
een oplossing.
Groet,
Anne, mv Merijn en Pepijn
At Fri, 27 May 2005, goudvis wrote:
>
>Hallo,
>ik ben 4 weken geleden via een keizersnede bevallen van een prachtig
>babietje. Na 3 jaar medische molen en diverse miskramen eindelijk
>gelukt. In tegenstelling tot wat ik verwacht had, ben ik de laatste
>dagen echt heel ongelukkig: ik huil veel, voel me compleet niet mezelf,
>raak snel in paniek en gestressed, voel me onbegrepen en ben op sommige
>momenten geneigd om de stekker er uit te willen trekken..
>Ik weet dat dit veroorzaakt kan worden door de hormonale veranderingen,
>maar ik ben bang dat ik in een depressie glijd.
>
>Wat kan ik doen om dit voor te zijn? Naar de huisarts of zijn er andere
>methoden om me beter te gaan voelen? Dit is zo niet wat ik van m'n
>kraamtijd had verwacht.
>
>gr, goudvis
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Mon Nov 2 05:52:58 2009