![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif)
Re: graag jou advies cecile......
From: danielle (anonymous@obgyn.net)
Tue Mar 29 13:39:41 2005
At Mon, 28 Mar 2005, Cecile wrote:
>
>At Mon, 28 Mar 2005, danielle22 wrote:
>>
>>hoi cecile,
>>
>>Ten eerste hoe is het met jullie wondertje ik denk echt dat als je zo
>>lange weg bent begaan dat het echt onoorstelbaar is dat je nou toch die
>>kleine in je armen kunt houden.
>>
>>ik hoop dat je nog weet wie ik ben ik ben degene die twee baarmoeders
>>heb mischien dat je het dan nog weet ik heb net mijn derde miskraam
>>achter de rug en ben gecureteerd.
>>
>>ik heb mezelf er goed door heen geslagen een beetje te goed denk
>>ik..want nu 6 weken later komt die angst en verdriet weer dat het
>>mischien wel nooit zal lukken.
>>
>>Ik heb dinsdag bloed laten prikken voor chromosoom onderzoek en
>>bloedstollingen.
>>maar nu heb ik ook gelezen dat na een derde miskraam het percentage op
>>25 % ligt op een volgende miskraam weet jij daar iets over?
>>en heel graag zou ik voor zo ver dat kan natuurlijk willen weten of je
>>mischien nog advies heb voor me hoe ik hier nu het beste mee kan omgaan
>>want die angst is zo aanwezig dat ik niet meer weet wat ik er mee aan
>>moet hoe is jou ervaring hier mee geweest...
>>
>>liefs danielle
>
>Jeetje, Daniëlle, wat erg zeg, je 3e miskraam... Ik weet niet wat ik
>zeggen moet om je te troosten. Verschrikkelijk en die onzekerheid,...
>pfff... dat is helemaal beroerd.
>
>Ik weet niet zoveel van miskramen, maar je zou
>http://www.nvog.nl/files/20_habi_abortus.pdf er eens op na kunnen slaan.
>Daar staat in elk geval ook dat een afwijking aan de baarmoeder wel eens
>een extra risicofactor zou kunnen zijn. In hoeverre dat bij jou ook zo
>is, weet ik natuurlijk niet. Ben benieuwd wat er uit het bloedonderzoek
>komt...
>
>Tja, over het verwerken van verdriet kan ik een heel boek schrijven,
>maar het voornaamste is dat je je gevoelens serieus moet nemen. Probeer
>niet stoer te zijn, maar laat je emoties toe. Ook al zijn die gevoelens
>soms overweldigend, je gaat er niet aan onderdoor. Sterker nog, als je
>ze wegdrukt, krijg je er geheid op een later tijdstip last van, dus one
>way or another, je moet met die emoties zien te dealen. Misschien is
>het verstandig om eens naar de maatschappelijk werkster in het
>ziekenhuis te gaan. Alleen al het praten erover zal je goed doen.
>
>Ik heb wel geleerd om je gevoel serieus te nemen en niet steeds te doen
>alsof je zo positief bent, want daarmee houd je jezelf enorm voor de
>gek. Het is met emoties precies als met een luchtballon. Als je er je
>vinger in steekt, verplaatst de lucht zich gewoon naar een andere kant.
>Het is slimmer om er soms aan toe te geven, te huilen, te schreeuwen, te
>balen. Er komt namelijk vanzelf weer een moment dat je pijn minder
>heftig is dan gisteren en dat je er weer tegen kunt.
>
>Voor mij persoonlijk geldt dat dit proces mij ook veel gebracht heeft
>(en dat zei ik al voordat ik zwanger raakte). Dat zei ik niet om mezelf
>tegen beter weten in op te peppen, hoor, want als ik verdrietig was, dan
>gaf ik daar gewoon aan toe. Het klinkt misschien wat wollig, wat ik
>niet ben, maar echt....ik durf veel radicaler voor mezelf te kiezen,
>laat mezelf niet verleiden tot dingen die ik eigenlijk echt niet trek,
>ik heb mijn eigen kracht om tegenslagen te overwinnen leren kennen en
>nog zoveel meer....en tja, als ik het zo bekijk, ben ik eigenlijk een
>ongelooflijk bevoorrecht persoon. Begrijp me niet verkeerd, dit zeg ik
>niet omdat je je bevoorrecht moet voelen, hoor, helemaal niet. Sterker
>nog, ik denk dat je helemaal niets 'moet' voelen. Het voelt gewoon
>zoals het voelt. Gewoon aan overgeven, want als je er tegen vecht,
>duurt het alleen maar langer. Je gaat echt niet kopje onder; daar ben
>je veeeeeeel te sterk voor (ookal geloof je dat waarschijnlijk niet)!!!!
>
>In het Freya-magazine staat steeds een advertentie van een
>ervaringsdeskundige die nu hulp verleent aan anderen. In die
>advertentie staat een stukje dat mij aanspreekt.
>
>"Heel inspirerend voor mij is het beeld van Boeddha in meditatiehouding
>op een surfplank. Surfend op een zeer onstuimige, soms bijna
>angstaanjagende, maar tevens prachtige zee. Mijn levensdoel is dan ook
>niet om de golven in de oceaan van het leven tot kalmte of bedaren te
>brengen, maar om te leren surfen te midden van die golven. Het gaat er
>voor mij niet om te proberen de stroom van het leven onder controle te
>houden, maar om innerlijke rust te vinden te midden van de vreugden en
>teleurstellingen van dit leven."
>
>Ik wil je heeeel veel sterkte wensen. Big hug vanuit Arnhem en ik duim
>met alle kracht van de wereld dat je binnen afzienbare tijd zwanger bent
>!!!
>
>--
>Groeten, Cecile
>http://europe.obgyn.net/nederland/default.asp?page=/nederland/Forum/wieiswie#Cecile
>
hoi cecile,
bedankt weer voor je lieve woorden het heeft mij echt goed gedaan ik ben
ook aan het overwegen om met de gyn over mijn angsten te praten want wat
mij nog het ergst beangstigt is toch wel dat als ik dalijk weer zwanger
zou zijn en weer het hartje zien kloppen dat het toch weer misgaat en
hoe lang hou je die tegenslagen vol ik weet dat ik daar nog niet over na
moet denken maar dat is juist het probleem ik denk soms te veel na en
daarom lijkt het mij een goed plan om dat met de gyn te bespreken of er
een maatschappelijk werkster aanwezig is in het zieken huis ik hou je
zeker op de hoogte liefs danielle
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Mon Nov 2 05:52:20 2009
|
|
