Re: Ik word helemaal gek!
From: mirjam (anonymous@obgyn.net)
Tue Mar 29 09:00:55 2005
He Eefje,
Wat rot allemaal. Ik zie in mijn omgeving zoveel mensen zorgeloos
genieten
van hun zwangerschap, en het zou zo lekker zijn als jij dat ook kan,
maar
als het ooit mis is gegaan,wordt dat natuurlijk erg moeilijk. Het helpt
misschien dat de kans op herhaling wel heel erg klein is, maar dat heb
jij zelf natuurlijk ook al duizenden keren gedacht, en dat helpt
schijnbaar niet, en toch ga ik het nog een keer zeggen. De kans op
herhaling is miniem, dus probeer te vertrouwen op je lichaam. Naar alle
waarschijnlijkheid ligt er over 9 weken een wolk van een baby in je
armen. Wat zul je dan blij zijn, en dat heb je dan ook zo verdiend!
Ik zou zeker vragen om eens per twee weken naar de gyn te gaan, daar
wordt het zowiezo bijna tijd voor en als je dat wat meer rust zou geven.
Ik kan me (gelukkig) niet geheel in jouw situatie verplaatsen. Ik heb
een vroeggeboorte (gezonde dochter) en twee miskramen achter de rug, en
zal ook best gespannen zijn tijdens een volgende zwangerschap, maar ik
hoop dat ik er toch van ga genieten. Het is zo'n bijzondere tijd, en
alles waar je van genoten hebt, nemen ze je niet meer af.
Ik hoop dat je spanningen zullen afnemen en ik ga er vanuit dat alles
goed komt.
Succes Mirjam
At Tue, 29 Mar 2005, Eefje wrote:
>
>Hallo, even m'n hart luchten:
>Ik ben nu 30 weken, en weet soms niet hoe ik het uit moet houden tot 39
>(krijg een geplande keizersnee). Nog twee hele maanden!
>Mijn vorige kindje overleed tijdens de bevalling, plotseling en zonder
>dat een oorzaak werd gevonden. Ik ben bang dat het nu weer ieder moment
>kan gebeuren, en dit gevoel wordt sterker naarmate de eindstreep meer in
>zicht komt. Ik kan het meestal redelijk onder controle houden, maar als
>ik mijn kind een uur niet voel begin ik onrustig te worden. Als ik haar
>een dag wat minder vaak of heftig voel dan normaal, krijg ik last van
>lichte paniek. Ik kan het iedere keer nog weg redeneren, maar dat wordt
>steeds moeilijker. Er is op dit moment geen medische reden voor angst
>en onzekerheid, maar de vorige keer ging ook alles perfect, tot het
>allerlaatste moment...
>Op mijn werk kan ik me amper concentreren, maar ik moet er ook niet aan
>denken om hele dagen thuis te zitten piekeren. Sowieso houdt mijn werk
>me erg bezig want ik word wegens bezuinigingen waarschijnlijk niet
>vervangen. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel maakt dat ik me min of meer
>gedwongen voel door te gaan tot de laatste snik. Maar dat terzijde.
>Ik ga nu eens in de drie weken naar de gyn. Dat redde ik net, maar
>misschien moet ik maar naar eens in de twee weken gaan? De insteek van
>de gyn was steeds "het is een hele normale zwangerschap en zo gaan we er
>ook mee om". Heel goed vind ik, maar ik trek het nu niet meer!
>Wie heeft ervaring met zo’n extra spannende zwangerschap? En hoe hebben
>anderen het “overleefd”?
>groetjes, Eefje
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Mon Nov 2 05:52:20 2009
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}