Een wonder gebeurd; ervaringen gezocht: Rona misschien?
From: Linda (anonymous@obgyn.net)
Sun Jan 30 03:18:59 2005
Deze mail heb ik afgelopen week al eerder geplaatst; nog geen reacties
gehad. Blijkbaar komt onderstaande inderdaad niet veel voor...
Toch ben ik erg nog steeds erg benieuwd naar andere soortgelijke
ervaringen. Dus bij deze nog maar een keer.
Groet, Linda
nu 32+6 (en al weer vanaf vanochtend half zes om de drie tot vijf
minuten weeën... mag het niet zeggen, maar stiekem hoop ik haast dat
het door gaat zetten; ben ik eindelijk uit de onzekerheid en van de
weeën af die nu al zooo lang duren... pffff kan bijna niet meer)
*****
Hoi allemaal,
In een eerder stadium van deze zwangerschap heb ik al eens berichten
geplaatst; waar vooral Rona (vanwege haar expertise) op reageerde.
Nog even in het kort: ik ben voor de tweede keer zwanger; de eerste keer
was er vanaf 28wk dreigende vroeggeboorte (vanwege bloedverlies, weeën,
vroeggebroken vliezen en een infectie); uiteindelijk is mijn zoontje
geboren na 35/3wk met een gewicht van 1600gram veroorzaakt door
placenta-insufficientie.
Tijdens deze zwangerschap kreeg ik een blaasinfectie, ws. veroorzaakt
door de Groep B Streptokokken (GBS; waar ik draagster van ben), daardoor
kreeg ik weeënactiviteit en daarom slik ik al vanaf 18 wk Adalat als
weeënremmer en had bed/bankrust. Bij de controles werd steeds de
cervixlengte gemeten en werd de groei van het kindje in de gaten
gehouden. Beide bleken steeds helemaal normaal! Helaas bleef de
weeënactiviteit met daarbij regelmatig bloederig slijmverlies. Half
december werd ik opgenomen omdat ik ineens bloed plaste en ik veel pijn
in mijn rechterflank kreeg. Er werd gedacht aan nierstenen; ik ben nog
geopereerd, maar behalve een Buscopan-infuus hielp maar weinig; helaas
kreeg het kindje daar een 'vrij strak ctg' van met de nodige spikes.
Uiteindelijk ben ik 1 januari onstlagen met 4 keer daags 1 gram
paracetamol en zo nodig 2 keer daags 100mg Diclofenac. Gelukkig heb ik
dat laatste maar 1 keer echt nodig gehad (omdat ik weeën kreeg van de
koliekpijn).
10 januari (30wk precies) mocht ik weer op controle. Thuis ging het
best goed; ik was al gaan minderen met de pijnmedicatie; de Adalat Oros
slikte ik nog steeds (3 keer 30mg). Mede daarom verwachtten we een
mooie echo, de nodige controles en dan weer naar huis. Tot mijn grote
schrik en verbazing bleek ik een verweekte cervix te hebben en 1 a 2 cm
ontsluiting! Ik werd per direct opgenomen op de OHC; kreeg een zetpil
Indocit; longrijpingsspuiten; een infuus met Tractocil voor 48 uur en
antibiotica ivm de GBS. Natuurlijk werden er ctg's gemaakt en daaruit
bleek dat, wederom tot mijn verbazing, ik om de vier minuten weeën had.
De volgende dag werd er een uitgebreide echo gemaakt waaruit bleek dat
het met de ontsluiting inmiddels wel meeviel. Liggend een cervixlengte
van 2.9cm, staande 1 cm. Maar dan wel een openstaande cervix. Maar
daarnaast bleek ons kindje een groeiachterstand de hebben opgelopen, met
brainsparing en paradoxale flow.
Om een heel lang verhaal ietsje korter te maken; ik heb twee weken op de
OHC gelegen met meerdere dagen weeën waarvoor ik Indocit kreeg
(zondagnacht nog!); afgelopen maandag (precies 32wk)werd er een echo
gemaakt waaruit bleek dat mijn cervixlengte zich helemaal heeft
hersteld; nu liggend en staande 4 cm en gesloten! En dat het kindje geen
groeiachterstand meer heeft (het wordt nu geschat op 1800 gram!!).
Ik moet zeggen dat ik helemaal in de war was/ben van dit bericht. Ook
de gyn stak niet onder stoelen of banken dat dit wel vreemd is.
Inmiddels ben ik twee dagen thuis en durf ik niet op mijn lijf te
vertrouwen. De foto's gemaakt tijdens de echo's bewijzen dat er geen
fouten zijn gemaakt. Ik had echt een openstaande en verkorte cervix.
Blijkbaar is er precies op in het juiste stadium van ontsluiting geremd.
Wat ik begrijp is dit heel zeldzaam! Maar omdat alles zich nu hersteld
heeft word ik beschouwd als "normale gezonde zwangere".
Ik kan hier maar niet bij. Ik heb nog steeds weeënactiviteit; gisteren
nog om de vier minuten. Maar omdat men er vanuit gaat dat het nu geen
effect heeft als het gaat om het verkrijgen van onstsluiting hoef ik
niet opgenomen te blijven (ben ik op zich natuurlijk heel blij mee) en
hoef ik ook geen bedrust meer te houden. Maar hoe weet ik nou dat het
geen kwaad kan; blijkbaar heeft die weeënactiviteit ruim twee weken
geleden wel wat gedaan; kan ik er dan zomaar vanuit gaan dat het nu goed
gaat?!
Over de groei van ons kindje maken we ons niet te druk; we gaan er
vanuit dat die ene keer heel 'krap' gemeten is en de tweede keer heel
'ruim'. Al verklaard dat de brainsparing ed natuurlijk niet.
Ik ben dus op zoek naar soortgelijke ervaringen; van vrouwen die zoiets
hebben meegemaakt of van deskundigen die dit in de praktijk hebben
meegemaakt. We zijn natuurlijk heel erg blij met de inmiddels behaalde
termijn! Dit hadden we een week of tien geleden niet durven dromen. Ik
beschouw die herstelde cervixlengte ook echt als een wonderlijk cadeau!
Maar toch; zou ik heel graag willen weten hoe hier mee om te gaan.
Natuurlijk heb ik het hier ook met mijn gyn gehad, en ik mag altijd
bellen en ga ik elke week op controle, maar toch. Mijn zoontje is
destijds binnen een uur geboren. Ik ben zo bang dat ik niet op tijd in
het ziekenhuis zal zijn als er wel wat gebeurd (reisafstand is overdag
zeker drie kwartier)! Wie o wie kan mij helpen?
Alvast bedankt, Linda nu 32+4wk zwanger
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Tue Nov 10 17:52:22 2009
![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif){kind=logo}