Re: weer zwanger na EUG -> voor Renate
From: Anja (anonymous@obgyn.net)
Sat Dec 6 13:56:49 2003
Hoi Renate,
Bedankt voor je reaktie! Echt heel fijn om jouw ervaringen te lezen. In
principe hadden mijn man en ik afgesproken om één cyclus af te wachten
vanwege het emotionele aspekt en ook even wat rust voor mijn lichaam.
Dus deze cyclus ben ik gaan temperaturen om toch iets te doen. En op de
dag dat ik de temp-verhoging zag begon ook die hevige kramp in mijn
buik. Van de eisprong, denk ik dus. Maar mijn man en ik hebben dus wel
gevreën voor die tijd en vanwege die pijn was ik zó bang dat ik weer
zwanger zou zijn en dan meteen de angst voor herhaling natuurlijk!
Mijn eileider is trouwens gespaard gebleven, bij jou toch ook?
Nu is de pijn sinds vandaag wat afgenomen, en kan ik niets anders dan
afwachten. (nog 2 weken) En mocht ik dan toch zwanger zijn en tel ik
natuurlijk de dagen tot de 1e echo. Ik kan je heel goed begrijpen als
je zegt dat je die dagen bijna niet doorkwam! Je bent dan zó met je
lichaam bezig, gewoon geobsedeerd bijna...
Jouw positieve verhaal geeft me echt steun. Ik heb namelijk een ander
verhaal gehoord van een meisje dat in het buitenland een EUG had en haar
is gezegd dat ze 3 cycli moest wachten... Vreemd, hè? Dat iedere arts
iets anders zegt. Mijn arts zei dat ik het na de 1e menstruatie weer
mag proberen...
Nog een vraag: denk jij dat je het emotioneel hebt verwerkt? En je man?
De eerste weken was ik alleen met mijn herstel bezig en kon ik iedereen
zo alle feiten opnoemen, maar ik had niet het gevoel dat het over mij
ging. Nu besef ik het wel, maar ik ben (nog) niet heel erg verdrietig
geweest. Alleen in het zkhs toen we het nieuws net hoorden. Hoe ben
jij er mee omgegaan? Sta jij stil bij het feit dat het ook heel slecht
had kunnen aflopen? Daar heeft mijn man vooral moeite mee... Maar hij
heeft er bijna niet over willen praten.
Praten jullie er nog wel eens over of zitten jullie nu alleen nog maar
op die roze wolk??
Ik wens jou een heel gezonde zwangerschap toe en nogmaals bedankt voor
je verhaal!
Liefs, Anja
----------------------------------------------------------------------------------
At Sat, 6 Dec 2003, Renate wrote:
----------------------------------------------------------------------------------
>
--
----------------------------------------------------------------------------------
>Hoi Anja,
>
>Wat erg dat jij het ook mee hebt moeten maken, dit is echt zoiets wat
>alleen een ander overkomt, maar niet jezelf. Maar helaas, ons is het
>ook getroffen. Ik begrijp dat het voor jou ook nog maar kort geleden
>is.
>Ik zal proberen mijn antwoorden duidelijk neer te zetten.
>
>Ik heb geen menstruatie meer gehad, ik ben gelijk zwanger geraakt. Ik
>ben na 6 weken bij de gyn geweest, en ze heeft geen echo gemaakt, als ze
>het wel gedaan had, dan was er te zien geweest dat er een ei op springen
>stond, want diezelfde avond ben ik zwanger geraakt..Hier ben ik
>natuurlijk achteraf na veel gereken en gepuzzel achtergekomen. Als ik
>dus een denkbeeldige menstruatie meereken, die dan 2 weken eerder zou
>zijn geweest, ben ik dus 4 weken na de bbmz zwanger geraakt. Heel
>wonderlijk maar mogelijk.
>
>Ik had dus ook geen pijn, want ik had niet eens door dat er iets gaande
>was in mijn lijf. Wel had ik 1 week na mijn eisprong erg veel pijn in
>buik, en pijn met gemeenschap, maar niet aan de kant waar mijn eileider
>zat, gewoon over hele buik.Toen ik de positieve test in handen had, was
>ik echt doodsbenauwd dat het weer een bbmz was, maar dat is echt
>normaal, en wil je echt een kindje, dan moet je door die angstige
>periode heen.
>Ik ben er doorheen gekomen, vraag me niet hoe, want het was echt
>verschrikkelijk, ik kan daar ook niet positief over zijn...de angst voor
>de echo was erg groot.
>Maar het gevoel dat het "goed" zat, was ook aanwezig, en dat had ik toen
>ik niet, die zwangerschap voelde gelijk niet goed, en bleek achteraf
>helaas juist.
>
>Ik denk dat je blij kan zijn dat ze de eileider weggehaald hebben, want
>juist daar zit een extra grote kans dat het weer gebeurd. Als je
>eileider die je nog hebt, er goed uitzag, en ze hebben geen oorzaak
>kunnen vinden, dan is de kans echt niet groot hoor dat je het weer mee
>gaat maken. De kans dat het goed zal gaan is bijna 90%...nou dat is
>hartstikke veel toch?
>
>Maar de angst om weer zwanger te raken, had ik dus ook..ik wilde wel
>heel graag, maar dan het liefst gelijk een kindje in mijn buik die al 12
>weken heen was, en dat ik die zelf niet hoefde door te staan, maar
>helaas, dat kan niet.
>
>Ik kan dus niet anders zeggen dat ik je heel veel geluk wens, en dat je
>ook snel weer zwanger mag raken. De kans dat het goed zal gaan is echt
>erg groot hoor, hou je daaraan vast.
>
>Ik ben blij dat ik die periode voorbij ben me nu echt kan gaan richten
>op de komst van mijn kleine, die tijd komt voor jou ook!
>
>Veel sterkte, en als je vragen hebt, stel ze maar...
>
>Liefs Renate
>
>At Fri, 5 Dec 2003, Anja wrote:
>>
>>Hoi Renate,
>>
>>Ik las je bericht bij Kim's verhaal. Je bent meteen na je eerste
>>menstruatie weer zwanger geworden. Ik heb mijn eerste menstruatie
>>achter de rug en een paar dagen geleden mijn eisprong. (ik heb
>>getemperatuurd) Maar ik heb zo'n pijn de laatste paar dagen... Precies
>>aan de gespaarde eileider, ik denk dat daar mijn eisprong was. Het
>>lijkt me nu zo eng om weer zwanger te zijn...!
>>
>>Vond jij het niet doodeng? Had je pijn? Heb je na 6 weken echo laten
>>maken?
>>Was je niet vreselijk bang voor herhaling?
>>
>>Sorry hoor, al die vragen, maar ik was zo blij dat ik jouw bericht zag!
>>Iemand die al verder is dan ik! Ik kan nergens terecht met mijn vragen.
>>Ik heb mijn nagesprek met de gyn. al gehad en ben nu zo onzeker over de
>>toekomst...
>>
>>Ik hoop, dat je iets met mijn vragen kunt! En ik wens je natuurlijk veel
>>geluk in je zwangerschap!
>>
>>Liefs, Anja
>
>--
>Renate
>
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Mon Nov 2 05:45:47 2009