![[ VrouwenGezondheid Forum ]](../VG_logo.gif)
Re: Verhaal Melissa onnodig overlijden
From: melissa (anonymous@obgyn.net)
Sun Aug 31 09:30:28 2003
At Tue, 26 Aug 2003, Talitha wrote:
>
>Melissa, dit is echt afschuwelijk! Ik weet niet wat ik moet zeggen, het
>is werkelijk te erg voor woorden.
>
>Ik wil je ook aanraden om een nagesprek te houden, zoals Hans al zei.
>Verder wil ik je alleen even zeggen hoe het op de OK bij ons ziekenhuis
>er aan toe gaat:
>Wij, operatie-assistenten in het St Lucas-Andreas Ziekenhuis, hebben een
>late 8-uurs dagdienst die gekoppeld wordt aan een bereikbaarheidsdienst
>tot de volgende ochtend. Dit heeft niks met bezuinigingen te maken. In
>sommige ziekenhuizen werken ze anders. In veel academische ziekenhuizen
>bijvoorbeeld, hebben ze een aanwezigheidsplicht. Omdat er meer werk is
>te doen in zo'n ziekenhuis.
>
>Ik kan je verzekeren dat alle OK-assistenten die voor een spoedsectio
>moeten komen binnen een half uur aanwezig zijn. (Bij ons is dit de
>norm) Als het spoed is rijd ik 's nachts door rood waar het kan en
>overschrijd ik alle snelheidslimits, vol adrenaline, dus erg goed
>oplettend voor het andere verkeer.
>Als de gyn (of assistent) mij 's nachts belt dan is het meestal voor een
>sectio. In jouw geval, zo heb ik begrepen, was het al te laat voor je
>kindje, toch? En had er veel eerder serieus ingegrepen moeten worden.
>Echt verschrikkelijk dat je je daar zo aan je lot overgelaten voelde.
>Misschien dat er na jouw gesprek iets kan veranderen in de wijze van
>monitoren. Mijn idee: Er hebben hier meerdere mensen een
>inschattingsfout gemaakt.
>
>Ik wens je alle sterkte dit verlies te dragen en een plek te geven. En
>dit geldt ook voor al die andere verdrietige ouders van engeltjes.
>
>--
>Talitha
>
>>14 augustus 2003 is mijn dochtertje tijdens het bevallen overleden.
>>Zomaar, plotseling. Ik had al van begin af aan hevige weeën, om de 1,5
>>minuut. Echt hevige weeën, maar de ontsluiting wou niet op gang komen.
>>Twee keer naar het geboortehuis geweest, werden we teruggestuurd omdat
>>ik nog maar 2 cm ontsluiting had, in 3,5 uur. De derde keer heeft de
>>vroedvrouw mijn vliezen gebroken met 3 cm ontsluiting en kon ik daar
>>blijven, wat ze wel erg lastig vonden, maar ik had zulke hevige weeën,
>>ik hield het echt niet uit van de pijn. Bijna geen rustpauzes. En
>>geloof me, ik ben echt niet kleinzerig. Heb daar zo'n vijf uur weeën
>>weggepuft, echt een marteling, nog steeds om de 1,5 minuut, tenslotte
>>werd ik naar het ziekenhuis gestuurd , omdat ik nog steeds maar een
>>ontsluiting van 4 cm had en kindjes hartslag constant op 160 bleef,
>>normaal moet het schommelen. Wij naar het ziekenhuis. Kom ik terecht
>>in een verloskamer, werden we opgevangen door een nachtzuster die mij
>>tot drie keer toe vertelde dat ik haar eerste patient was en dat ze
>>zonder eerst overdracht te hebben gehad, gelijk aan het werk moest.
>>Waarom ik dat moest weten, snap ik niet. Eigenlijk wel, ze moest direct
>>werken, vond ze kennelijk niet leuk. Werd ik aan zo'n ctg scan gelegd,
>>en ik maar nog steeds weeën wegpuffen. Mijn zusje die er bij was, vroeg
>>of ik geen pijnstiller kon krijgen en wanneer de dokter een keer kwam
>>kijken, we werden inmiddels doorgestuurd door het geboortehuis, dus er
>>was spoed bij. Ja, de dokter kwam zo en zij wisten wel wat ze deden, ze
>>moest m.a.w. haar mond dichthouden. Nu, 3 kwartier later kwam de
>>arts-assistent, zegt ze, "o, je hebt al 6 cm ontsluiting, gaat de goede
>>kant op. Omdat die band continue van mijn buik afgleed kreeg mijn
>>kindje zo'n ding op haar hoofdje en werden er andere draden bij mij
>>ingezet. Ondertussen verging ik van de pijn. Ik hield ook steeds de
>>monitor in de gaten, de arts- assistent was inmiddels weg en de zuster
>>deed rustig aan, op haar gemak alles, zoveel nochalance heb ik dus niet
>>bijmekaar gezien. Ze hield de ctg ook niet in de gaten, dat deed ik! Ik
>>zag op een gegeven moment kindjes hartslag omhoog vliegen naar 174, 178,
>>200, 220. De zuster maar in en uitgaan, en af en toe puffend naast me,
>>zonder dat ze naar me keek. Ging ze weer heen. Mijn zusje vroeg weer
>>om een pijnstiller en ik kreeg een spuit in mijn been. Sorry maar, ik
>>voelde de weeën nog in alle hevigheid. Toen ging de alarm van de ctg en
>>mijn nichtje drukte op de alarmknop om de zuster te waarschuwen, komt ze
>>eraan, zegt ze: waarom hebben jullie gedrukt ? Dat is een gevoelig
>>apparaat, dat het af en toe piept is normaal, moet je gewoon op dat
>>oranje knopje drukken. Terwijl we bij navraag bleek, dat als het ging
>>piepen, dat er iets aan de hand is. Zegt ze: jullie moeten niet zo
>>paniekerig doen, we houden in dat andere kamer alles op een monitor bij.
>>Ja, ze gingen ondertussen koffie drinken, heeft mijn moeder gezien, dus
>>die monitor werd niet continue in de gaten gehouden. Ondertussen, heb
>>ik gezien dat het hartslag een paar keer wegviel en weer terugkwam. Mijn
>>moeder die dus buiten zat te wachten, zag dat ze bij terugkomst van
>>koffie drinken op de monitor keken en tegen elkaar hadden gezegd: o, het
>>is te laat en dat ze naar mijn kamer snelden. Mijn moeder dacht dat ik
>>in gevaar was. De arts-assistent kwam binnen en keek tussen mijn benen,
>>instictief wist ik dat het met de vruchtwater niet goedzat. Door haar
>>blik. Ze rende naar de telefoon en belde de gynacoloog die thuis zat,
>>want hij had om 10:00 zijn dienst erop zitten. Er is nog 2 keer naar
>>hem gebeld eer hij kwam. Drie kwartier later kwam ie aankakken, er werd
>>een bed klaargelegd, ik zou mischien naar de ok moeten voor keizersnee,
>>maar de gynacoloog wilde eerst een echo. Hij ging op de monitor kijken,
>>hele tijd met dat ding over mijn buik, toen zei hij: het spijt me. Ik
>>was er zo onnatuurlijk rustig over, volgens mij was ik door hele tijd
>>weeën wegpuffen, die zo pijnlijk waren, helemaal versuft. Het drong
>>niet tot me door. Hij zei dat ik het kind toch nog op de natuurlijke
>>manier moest bevallen. Kreeg nog extra spul door het infuus toegediend
>>om de weeën nog sterker? te maken, ik voelde geen ene verschil, want ik
>>had deze weeën al uuuren, zonder onstluiting. Heb nog geloof ik 2,5 a 3
>>uur liggen kermen van de pijn, mocht niet schreeuwen maar puffen, kwam
>>hij er weer aan, toucheren, 9 cm ontsluiting, hij voelde nog steeds een
>>rand, zei hij, toen besloot hij tot een keizersnee. Het OK personeel
>>moest van huis opgepiept worden, ja die hebben geen nachtdienst, bij een
>>noodgeval, moet iedereen nog van huis komen zeg maar. Voordat zij
>>gearriveerd waren, ging er meer dan een half uur voorbij, toen werd ik
>>al weeën opvangend, naar de OK gereden. Wat een ellenlange weg was dat,
>>want ik moest van het ene ziekenhuis naar het andere gereden worden, aan
>>de andere kant van de straat, al die gangen door en toen kwamen er
>>eindelijk aan. Ik kreeg een ruggeprik toegediend, ik voelde werkelijk
>>waar niks van die naald. Opeens voelde ik mijn onderkant verdoven en
>>mijn weeën hielden eindelijk op. Ik dacht dat ik in de hemel beland
>>was. Tijdens operatie begon ik te klappertanden en mijn handen gingen
>>trillen, de hele operatie, ik verkeerde in een lichamelijke schok,
>>kindje werd er uitgehaald. Een mooie dochter van 8 pond en 50 gram en
>>51 cm. Echt hollands welvaren, oergezond en gespierd ook nog, dankzij
>>mijn eiwitshakes. De dokter was zelf nog verbaasd, hoe zo'n volmaakt
>>kindje kon overlijden. Later bij de obductie bleek ook nog dat het kind
>>volmaakt gezond was. Dus, nu nog steeds, vragen wij af, hoe kon dit?
>>Het kind had het hele vruchtwater ondergepoept, zo benauwd had ze het
>>gekregen. Echt waar, wat heb ik een mooi kindje op de wereld gebracht,
>>wat heeft zij veel moedergevoelens bij me losgebracht. Ik had dit echt
>>niet voorzien. Ik had een voorbeeldige zwangerschap. Ik heb een
>>topsporters dieet gevolgd alsof ik me voorbereidde voor een
>>wereldkampioenschap. En dit was het resultaat. Ik wijt dit echt aan
>>medische nalatenschap en het meest trieste vind ik dat er geen 24 uurs
>>ok personeel aanwezig is en dat mensen van huis moeten komen. De
>>bezuinigingen hebben mijn kindje het leven gekost. En nog tegen mij
>>zeggen: zo plotseling, terwijl ze veel eerder moesten ingrijpen, maar
>>nee, de gynacoloog kon niet gestoord worden en er was geen ok personeel
>>aanwezig. Ik struin het hele internet af, allemaal verhalen met
>>overleden baby's, erg triest, maar tot nu heb ik geen enkel verhaal
>>kunnen vinden met wat ik heb doorgemaakt. Ik zou toch zo graag met
>>moeders willen praten die dit ook meegemaakt hebben.
>>
Talitha,
ik kan het berichtje van Dr. Van der Slikke aan mij niet terugvinden,
waar staat ie onder?
En trouwens, bedankt voor je berichtje. Ik wist niet dat het zo ging,
met late-uursdiensten en zo. Ik wou met heel mijn hart dat ik s'nachts
weeën had gekregen en omdat er overdag iedereen aanwezig is.
Ik wou dat de nachtzuster half zo inlevend was als jou.
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Thu Oct 2 05:26:13 2008
|
|
