geen baarmoederverwijdering
From: sacha (anonymous@obgyn.net)
Wed Jul 30 06:31:16 2003
At Sun, 15 Sep 2002, Hans van der Slikke wrote:
>
>>Vlak na mijn bevalling ben ik hevig gaan bloeden. Zelfs na een
>>operatieve placenta verwijdering stopte dit niet. Uiteindelijk moest
>>mijn baarmoeder worden verwijderd. Mijn leven heeft aan een zijden
>>draadje gehangen omdat mijn baarmoeder niet meer wilde/kon samentrekken
>>(atone uterus?)Kan dit veroorzaakt zijn doordat ik ben ingeleid dmv
>>prostaglandine gel? Dit veroorzaakte nl direct een hevige weeenstorm bij
>>mij. Waardoor ontstaat een atone uterus? Waar zou ik (voor leken
>>enigzins toegankelijke) literatuur hierover kunnen vinden?
>>Heeft u mijn complicatie zelf eens meegemaakt in uw praktijk? Hoevaak
>>komt dit in Nederland voor?
>>Alvast bedankt!
>>
>Dit is altijd een vreselijke en dramatische gebeurtenis. In de bijna 30
>jaar dat ik in dit vak zit heb ik het 3 keer meegemaakt. Gelukkig komt
>het dus niet vaak voor.
>Het is echt een uiterste beslissing die je neemt als je met de rug tegen
>de muur staat...Veel informatie hierover kan ik je niet geven. Ik zal
>bij mijn collega´s informeren. Als ik iets gevonden heb, kom ik er op
>terug.
Dr J.W. van der Slikke
>Gynaecoloog, verbonden aan het VU medisch centrum te Amsterdam.
>
>november afgelopen jaar werd mijn dochtertje via een keizersnede geboren. de vliezen waren vier dagen voor haar geboorte gebroken, maar ik kreeg pas twee dagen voor haar geboorte weeen. na een ruggeprik (na ongeveer een dag weeen) en een weeenopwekkend middel had ik uiteindelijk 9 cm ontsluiting, maar ik voelde dat mijn lichaam uitgeput was (ik had waanvoorstellingen doordat ik al zolang niet gegeten en geslapen had) en ik maakte mij zorgen om mijn kindje. Daarom heb ik zelf op een keizersnede aangedrongen. nadat mijn buik dichtgemaakt was, ging mijn bloeddruk hard omlaag en mijn buik deed steeds meer pijn. ondanks bloedtransfusies ging het binnen korte tijd (een uur ofzo?) steeds slechter. r ik zakte steeds verder weg en raakte in een shockik wist dat ik zou doodgaan als er niet snel iets gebeurde. de arts die de keizersnede had uitgevoerd was een uiterst ervaren gyneacoloog die godzijdank nog bijtijds ontdekte dat ik een inwendige(!!!) bloeding had. maar nu waar dit lange verhaal om gaat: IK HEB MIJN BAARMOEDER NOG!
de arts en de arts-assistent hebben mijn wond opnieuw opengemaakt en
toen bleek dat ik een atonale uterus had, kreeg ik een weeenopwekkende
prik die niet hielp. toen hebben ze een soort drukverband om de
baarmoeder gedaan en me weer dichtgemaakt in de hoop dat de bloeding zou
stoppen. na een dag op de i.c. hebben ze me voor de derde keer
opengemaakt en het verband eruitgehaald om infecties te voorkomen. Is
dit een gebruikelijke methode? zoniet, zou dat dan niet moeten?
sacha engelbarts
>--
>>
gebruik wanneer onderzoek tot slechts het vrouwengezondheids forum moet beperken...
List Requests to vrouwengezondheid-request@obgyn.net
Last Updated Wed Dec 2 05:39:31 2009